Η γειτονιά μου

Με θυμάμαι στη γειτονιά μου.

Ένα κοριτσάκι πάντα ηλιοκαμένο, με σαγιονάρες και ότι ρούχα έβρισκα μπροστά μου χωρίς να νοιάζομαι για τους συνδυασμούς των χρωμάτων, πότε με πρόχειρα κοτσίδια, όταν δεν με κοντοκούρευε ο πατέρας μου για να μην κολλάω ψείρες, και πότε ελεύθερα τα μαλλιά να πέφτουν στα μάτια μου και να τα βάζω πίσω από το αυτί.

Mamaggela

Τριγυρνούσαμε όλη μέρα παρέα με την αδερφή μου με τα ποδήλατα ή με τα πόδια, από τη μια άκρη της Χερσονήσου στο τέρμα του λιμανιού μέχρι την άλλη άκρη στην πλατεία της εκκλησίας που μαζεύονταν όλα τα παιδιά για να παίξουν κουτσό και σχοινάκι.

Ξέραμε όλους τους ιδιοκτήτες των μαγαζιών στη παραλιακή γιατί πολύ πιθανόν να περνούσαμε πάνω από δέκα ή είκοσι φορές κάθε μέρα. Τότε μου φαινόταν τόσο αναγκαίο να περνάω από εκεί και ας κοκκινίζω σήμερα από ντροπή όταν το σκέφτομαι. Κι όμως πάντα με το χαμόγελο μας χαιρετούσε ο κυρ Γιώργος.

Δεν μας ένοιαζε να κάνουμε πολλές φίλες γιατί είχαμε η μια την άλλη και δεν νιώσαμε αυτή την ανάγκη. Είχαμε λίγες φίλες μετρημένες στα δάχτυλα και όταν μαλώναμε μεταξύ μας τις αναζητούσαμε.
Κάναμε και κάποιες φιλίες που κρατούσαν μια ή δύο μέρες με τουρίστριες που είχαν έρθει οικογενειακώς να ενοικιάσουν αυτοκίνητο από το γραφείο της μαμάς και του μπαμπά.

Το μαγιό δεν έβγαινε ποτέ από πάνω μας και οι μπλούζες μας ήταν πάντα λερωμένες από λιωμένο παγωτό. Ο περιπτεράς μας περίμενε κάθε μέρα να ψωνίσουμε το παγωτό μας ή το περιοδικό Ποπάϋ για να διαβάσουμε το απόγευμα.

Την αλμύρα την νιώθαμε όλη μέρα πάνω μας και κάποια στιγμή, στην αρχή του καλοκαιριού πρέπει να ήταν, σταματούσαμε να μετράμε τα μπάνια γιατί χάναμε το λογαριασμό.

Νιώθαμε ελεύθερες και είχαμε μάθει όλα τα στενά της γειτονιάς. Οι μυρωδιές μας ήταν οικίες και ξέραμε τι ώρα ανοίγει το δισκοπωλείο απέναντι και τι ώρα θα βγουν οι τουρίστες να κάνουν την βόλτα τους και να γεμίσουν τους δρόμους με ξενόφερτα αρώματα.

Αυτή η γειτονιά ήταν η γειτονιά του καλοκαιριού, γιατί το χειμώνα, όταν τέλειωνε η σεζόν και άνοιγαν πάλι τα σχολεία, επιστρέφαμε στη βάση μας, σε άλλη γειτονιά πάλι δικιά μας και αυτή.

Όταν επιστρέφαμε το μυαλό μας ήταν ακόμα εκεί, στις γνώριμες μυρωδιές και στο χαμόγελο του κυρ Γιώργη αλλά έπρεπε να προσαρμοστούμε στη γειτονιά του χειμώνα. Μέσα μας είχαμε μια γλυκιά μελαγχολία.

Αυτή η ίδια γλυκιά μελαγχολία ξύπνησε μέσα μου και στις Ψηφιακές Γειτονιές. Μα ναι μου ήταν γνώριμη γιατί θύμιζε την γειτονιά των παιδικών μου χρόνων.

Όταν επέστρεψα στη καθημερινότητα, στη βάση μου, στην online γειτονιά μου ήθελα το χρόνο μου για να προσαρμοστώ πάλι.

Η προσαρμογή μετά από τόσο δυνατές εμπειρίες, που σου σκουντάνε τον ώμο για να ξυπνήσεις και να βγεις από την καθημερινότητα σου και να ονειρευτείς, είναι δύσκολη.

Νιώθω γεμάτη, γέμισα με όνειρα και ιδέες που κάποιες τις έχω ξεχάσει αλλά κάποιες θα γίνουν ένα με εμένα.

Πάντα μου αρέσει να τριγυρνάω στις γειτονιές μου και θα το κάνω όσο αυτές υπάρχουν!

Photo by Ψηφιακές Γειτονιές

Χειροποίητα Ανοιξιάτικα Στεφάνια

Στεφάνια με χαρούμενα & ανοιξιάτικα χρώματα που μπορείς να τα στολίσεις εξωτερικά στην πόρτα του σπιτιού σου και να δώσεις μια άλλη φινέτσα ή ακόμα και εσωτερικά σε κάποια γωνιά δίνοντας ένα διαφορετικό στυλ.

Ανοιξιάτικα Στεφάνια

Λατρεύω τα στεφάνια. Όλη την διαδικασία από την αρχή μέχρι το τέλος την κάνω με μεγάλη χαρά.

Με χαλαρώνει και με ξεκουράζει. Είναι από τις λίγες στιγμές που δεν σκέφτομαι τίποτα παρά μόνο τους συνδυασμούς των χρωμάτων και τι στολίδια θα βάλω για να έχω το καλύτερο αποτέλεσμα.

Wreath Spring

Η ευχαρίστηση της δημιουργίας και του αυτοσχεδιασμού! Κάθε στεφάνι που φτιάχνω είναι μοναδικό βάζοντας κάθε φορά μια διαφορετική πινελιά.

Spring WreathΗ πρώτη απόπειρα για να φτιάξω στεφάνια ήταν την περίοδο των Χριστουγέννων. Δείτε εδώ τα σχέδια. Πραγματικά έγιναν ανάρπαστα! Μεγάλη χαρά ;)

WreathΗ τεχνική είναι απλή, απλά θέλει αρκετό χρόνο για να φτιάξεις το κάθε στεφάνι, αξίζει όμως τον κόπο.
Ανοιξιάτικο ΣτεφάνιTα στεφάνια αυτά αλλά και άλλες πολλές ανοιξιάτικες & Πασχαλινές δημιουργίες θα τις βρείτε στο παζάρι των CretaMums που θα γίνει στις 5 Απριλίου. Διαβάστε εδώ λεπτομέρειες.
Όλα έχουν φτιαχτεί με πολλή αγάπη από τις Cretamums και τα έσοδα θα διατεθούν στη Στέγη Ανηλίκων Ηρακλείου.

Στεφάνια για την άνοιξη

Αυτή την φορά δεν θα καταφέρω να βρίσκομαι εκεί (θα είναι όμως τα στεφάνια μου ;) μιας και αυτές τις μέρες θα είμαι Αθήνα για τις Ψηφιακές Γειτονιές.
Στη διήμερη εκδήλωση που απευθύνεται σε bloggers όπου πέρσι είχα τη χαρά να είμαι ομιλήτρια και η εμπειρία ήταν ανεκτίμητη.
Φέτος μπορεί να μην είμαι ομιλήτρια αλλά θα το ζήσω με τον ίδιο παλμό γιατί όπως λένε και οι Μικροί Μεγάλοι θα μοιραστούμε τις σκέψεις μας,  θα εμπνευστούμε, θα γνωρίσουμε ανθρώπους, απόψεις & ιδέες. Αυτό είναι άλλωστε το blogging!

Α.Α

Τα κορίτσια της γκαρνταρόμπας, κόκκινο κραγιόν και flip flops χαβαγιάνας!

mamaggela_card

[Οι εντυπώσεις μου σε fast forward]

Άγχος!!
Αργά το βράδυ, μια μέρα πριν το συνέδριο, σιγά μην καταφέρω να κοιμηθώ!

Η πρώτη μου σκέψη: Η Άσπα. Στέλνω μήνυμα στο chat και όσο δεν έβλεπα το ‘seen by Aspa’ (ότι το διάβασε και σύντομα θα μου απαντήσει), τόσο πιο πολύ αγχωνόμουν.

Λες και δεν είχε να ασχοληθεί με τόσες χιλιάδες πράγματα το τελευταίο βράδυ πριν από το συνέδριο, αλλά έπρεπε να είναι πάνω από το laptop και να προσπαθεί να ηρεμήσει εμένα.
Φυσικά μου απάντησε, φυσικά με ηρέμησε και φυσικά κατάφερε να με κοιμίσει :)

Η δεύτερη σκέψη, πριν προλάβει να μου απαντήσει η Άσπα, ήταν να βρω κάποια blogger να δω αν είναι το ίδιο αγχωμένη με εμένα ή μόνο εγώ είχα την τύχη. Έστειλα στην Kids’ Cloud.

Την ήξερα; OXI!
Είχαμε μιλήσει ποτέ; OXI!
Γιατί τη σκέφτηκα; ΔΕΝ ΞΕΡΩ!
Με ηρέμησε; ΜΑ ΤΟ ΡΩΤΑΣ;
Τι μου είπε; ‘Εξάλλου, θα μιλήσεις για κάτι που κάνεις με αγάπη, δικό σου, άρα δεν έχεις κάτι να φοβάσαι!

Άγχος;;;; Τι είναι αυτό; Εγώ δεν ξέρω πλέον, μη με ρωτάς!

Ήρθε η μέρα που ΟΛΟΙ περιμέναμε. Ξυπνητήρι στις 05:00, αεροδρόμιο και φύγαμε μαζί με την Αλεξάνδρα.

mamaggela_σύννεφα

ΦΤΑΣΑΜΕ πολύ νωρίς!
Πρώτη εικόνα: η χαμογελαστή Κατερίνα, μου παρέδωσε το πρώτο καρτελάκι που δόθηκε στο συνέδριο. Σφιχτή αγκαλιά, ανεβήκαμε τις φούξια σκάλες (αν και τώρα που το σκέφτομαι, ανεβήκαμε από το ασανσέρ, αλλά δεν έχει σημασία), μας έδειξε το χώρο και καταλήξαμε στην γκαρνταρόμπα.

Μείναμε για λίγο εκεί με την Αλεξάνδρα μέχρι να συντονίσουμε λίγο τις σκέψεις μας.
Όλοι μας ρωτούσαν που να αφήσουν τα μπουφάν τους, πως ανοίγει η πόρτα, ποιο καρτελάκι να πάρουν. Τα κορίτσια της γκαρνταρόμπας, δηλαδή!
Πως να μην νιώσω ‘σαν στο σπίτι μου’, αλήθεια! :)

Μετά ήπιαμε καφεδάκι, φάγαμε πρωινό (σαν στο σπίτι μας).
Λίγο αργότερα βλέπω το γείτονα Χρήστο. Μα τον ήξερα ήδη!

Α να και η Ελένη, η Χριστίνα, η Εύα. Όλη η Κρήτη εκεί. Ελάτε να πιούμε καφέ.

Να και η Άσπα, η Νάταλι, η Kids’ Cloud μα τις ήξερα ήδη!
Ξεκινάνε οι ομιλίες, αλλά δεν ήταν μόνο η μουσική που με έκανε να χαλαρώσω. Ήταν οι παιδικές φωνές και τα ουααα ουααα από τα μωράκια που άκουγα που και που μέσα στο πλήθος! Κανένας ομιλητής ή θεατής δεν ενοχλήθηκε ούτε στο ελάχιστο. Πως θα μπορούσε άλλωστε αφού ήταν..Σαν Στο Σπίτι Μας (Σ.Σ.Σ.Μ)!

Παρακολουθούσα τις ομιλίες και ταυτόχρονα πόσταρα στο facebook. Επικοινωνούσα με τον άντρα μου, τις φίλες μου. Δηλαδή, Σ.Σ.Σ.Μ.
Με την Άννα (δεν την είχα ξαναδεί ποτέ), εντοπίσαμε που κάθεται η κάθεμιά μας, με οδηγίες μέσα από το facebook!
mamaggela_facebook1.jpeg

Μέσα στην ημέρα, είδα όλες όσες ήδη ‘ήξερα’, την Λίτσα, τα Ανθομελάκια, τους Kapa, την Ασπασία, το Κωνσταντίνο, τη Βέρα, την Όλγα, το Βασίλη, την Καλλιόπη, την Πέπη, τη Φλώρα, την Πολυάνα, την Χριστίνα και πολλούς άλλους.

Στο διάλειμμα γνώρισα και το συντονιστή του πάνελ μας, τον Κώστα. Να μου μιλάτε στον ενικό ζήτησε, έχω στενή σχέση με τη Κρήτη, μας είπε. Ε εντάξει πιο χαλαρή δεν γινόταν να είμαι!

Ήρθε η στιγμή που άκουσα το όνομα μου για να βγω στο πάνελ: Άλλαξα διάφορες θέσεις αλλά εκείνη τη στιγμή, δίπλα μου ήταν η Όλγα και από την άλλη πλευρά μια άλλη κοπέλα, που τώρα δεν θυμάμαι το όνομα, αλλά ήταν πολύ φιλική. ‘Δίπλα μου’ όμως ήταν και ο άντρας μου, το παιδί μου, οι φίλοι μου.

Ανέβηκα στο πάνελ και δίπλα μου ήταν η Χριστίνα, που έχουμε μοιραστεί τόσα πολλά μέσα από τις CretaMums, και τον Κωνσταντίνο από την άλλη πλευρά που μετέδιδε μια ηρεμία με το λόγο του. Στο ίδιο πάνελ ήταν η Ασπασία αλλά και η Γεωργία και δυστυχώς την τελευταία δεν πρόλαβα να γνωρίσω. Απέναντι είχα την Άσπα, που ανταλλάζαμε χαμόγελα, αληθινά χαμόγελα αλλά και την Βέρα, που την εντόπισα πολύ εύκολα με το κόκκινο κραγιόν :) Απέναντι είχα όλους όσους αγαπούν το blogging αλλά πάνω απ’ όλα αγαπούν τα παιδιά τους!

Όλα ΑΥΤΑ και πολλά ακόμα με έκαναν να μην αγχωθώ καθόλου, να νιώσω Σ.Σ.Σ.Μ και ας ήταν η πρώτη φορά που μιλούσα σε συνέδριο.

Είμαι σίγουρη ότι ξέχασα πολλούς και πολλά, αλλά στο fast forward δεν τα προλαβαίνεις όλα. Έτσι δεν είναι;

Όσο για τις ομιλίες, ήταν όλες μοναδικές, απ’ όλες πήρα ιδέες και εμπνεύστηκα. Κάποιες με εντυπωσίασαν.

Μου άρεσε ο Ζίσσης Μπέλλας για το χιούμορ του, η Ελένη Πετρουλάκη γιατί είχα πιαστεί να κάθομαι στη καρέκλα και τέντωσα λίγο το κορμί μου, η Αλεξάνδρα Καραπιδάκη γιατί τα είπε τέλεια (και όχι δεν το λέω γιατί αν δε στηρίξεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει :), η Κατερίνα Χλωροκώστα γιατί με γέμισε με σκέψεις & όνειρα, με ξεσήκωσε, η Στέλλα Τσάλα & ο Κωνσταντίνος Κοκκορόγιαννης γιατί με γέμισαν με κέφι & αγάπη, ο Γιάννης Γιαννούδης γιατί λέει πολύ ωραίες ιστορίες, η Έφη Ανέστη γιατί μου έδειξε τρόπους να διαχειρίζομαι το άγχος μου…με ειλικρίνεια αλλά και ο Θεοδωρής Τσεκούρας που πολύ έξυπνα και με χιούμορ έδινε ‘πάσα’ στον επόμενο ομιλητή!

Από την ομιλία της Κατερίνας.

mamaggela_alexandra

Η Αλεξάνδρα από το Papaki.gr και εγώ!
Αυτή η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από τον Κων/νο Ηλιόπουλο (apotingonia.wordpress.com) Σε ευχαριστώ Κων/νε.

Αυτή είναι η σαϊτα που έστειλα εγώ!

Αυτή είναι η σαϊτα που έστειλα εγώ!

mamaggela_σαϊτα

Αυτή είναι η σαϊτα που μου έστειλαν!

Φυσικά, δεν ξεχνάω και το ‘φωτογράφο’ Βασίλη (αν και ο επίσημος φωτογράφος του συνεδρίου ήταν άλλος) που με μια ‘πιρουέτα’ αποθανάτισε τη μαμαδομπαμπαδομπλογκερσφυχταγκαλιασμένη πόζα στο πάρτυ!

Όσο για τα πάνελς, (όπως μου είπε και η Kids’ Cloud), όλοι μίλησαν με αγάπη, χωρίς να είμαστε ειδικοί, χωρίς να έχουμε ξαναμιλήσει μπροστά σε τόσο κόσμο. Μιλήσαμε για κάτι δικό μας και δεν είχαμε να φοβηθούμε για τίποτα!

Μικροί μεγάλοι το αποτέλεσμα, σας δικαίωσε! Θα τα πούμε του χρόνου λοιπόν και του παραχρόνου και του παραπαραχρόνου και του παραπαραπαραχρόνου…..!

Δικαιωματικά και μόνο που το πρώτο καρτελάκι του συνεδρίου το πήρε Κρητικιά, το επόμενο συνέδριο πρέπει να γίνει στη Κρήτη ε!:)

Ε για πείτε bloggers, χωρίς να θέλω να σας επηρεάσω, αλλά δε θα ερχόσασταν Κρήτη για ένα ωραίο ταξιδάκι, καλοκαιρινό στην ακρογιαλιά με παγωμένη μπύρα, φρέσκο ψαράκι και με σαγιονάρες flip flops χαβαγιάνας;

Όλα ξεκίνησαν από ένα ‘τίποτα’ ;) !

psifiakesgeitonies
Ντριν, Ντριν, Ντριν!!!!

– Ναι, παρακαλώ;
– Έλα Άσπα μου, τι κάνεις; Η Αγγέλα είμαι. Είπα να τα πούμε και από το τηλέφωνο επιτέλους! Χαχαχαχαχα.
– Έλα Αγγέλα μου, χαχαχα καλά έκανες, καλά είμαι εσύ; Η Ελευθερία τι κάνει;
– Καλά είμαστε εγώ και η μικρή! Εσένα τα κορίτσια σου, η Εβίτα και η Εβελίνα τι κάνουν;
– Μια χαρά είναι! Στο σχολείο είναι τώρα.
– Πω πω διάβασα τις ατάκες τους σήμερα, φοβερές όπως πάντα! Χαχαχα
– Ναι, ναι είδες. Χαχαχα
– Ήθελα να σε ρωτήσω σχετικά με την ομιλία μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα!
– Ναι, να σου πω….μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα!
– Τέλεια, σε ευχαριστώ! Ανυπομονώ να σε δώ και από κοντά!
– Εγώ σε ευχαριστώ, ό,τι χρειαστείς ξαναμιλάμε, και εμείς ανυπομονούμε να σε γνωρίσουμε!
– Φιλιά πολλά!
– Φιλάκια!

Έκλεισα το τηλέφωνο και χαμογελούσα για καμιά ώρα ακόμα :)

Όλα ξεκίνησαν από ένα τίποτα! Από μια απλή αναζήτηση στο γκούκλι!

Πριν 14 μήνες
θυμάμαι καθόμουν στο χαλάκι, στο δωμάτιο της Ελευθερίας, ενώ η Ελευθερία έπαιζε και εγώ έψαχνα από το κινητό κάτι στο γκούγκλ (κάτι για την Ελευθερία θα ήταν αλλά δεν θυμάμαι τι) και έπεσα στο blog της Άσπας. Από το πρώτο της άρθρο, ταυτίστηκα μαζί της! Διάβασα και 2ο άρθρο και 3ο και 4ο και 5ο ήθελα να διαβάσω όλο το blog!

Το πρώτο μου σχόλιο στο blog της ήταν αυτό:
Εγώ:
Καλημέρα Άσπα.
Έχθες ανακάλυψα το blog και προβλέπω να γίνω πολύ fun!!! :) Μανούλα και εγώ με την αξιολάτρευτη Ελευθερίτσα μας, 11 μηνών σήμερα.

Άσπα:
Αγγέλα καλώς ήρθες! Να τη χαίρεσαι την Ελευθερία και θα χαρώ να τα λέμε!!!

Πριν 13 μήνες
της έστειλα ένα email με subject: Για να γνωριστούμε καλύτερα :)

Πριν 12 μήνες
ανακάλυψα τους Μαμά…δες Μπαμπά…δες και μετά από λίγο τους μικροί Μεγάλοι. Μέσα από αυτές τις διαδικτυακές πύλες, έμαθα πόσα blog μαμαδομπαμπάδων υπήρχαν και εγώ δεν είχα ιδέα.

Πριν 11 μήνες
ανακάλυψα στο twitter τις αγαπημένες μου CretaMums. Μέσα από τις Cretamums γνώρισα την Χριστίνα και τις 8 πριγκίπισσες, αλλά και πολλές άλλες.

Πριν 10, 9, 8 μήνες αλλά και πριν 1 μέρα και κάθε μέρα
γνωρίζω νέες μαμάδες και μπαμπάδες. Κάποιες έχουν blog, κάποιες δεν έχουν, σε κάποιες κάνω like, σε κάποιες αφήνω σχόλια, κάποιες μόνο τις διαβάζω. Με κάποιες έχουμε γνωριστεί περισσότερο και έχουμε ανταλλάξει email έχουμε μιλήσει στο chat, λέμε στο facebook καλημέρα, καληνύχτα, και γενικά τα λέμε! Τα λέμε και χαμογελάμε μαζί, συγκινούμαστε, κάνουμε όνειρα, μοιραζόμαστε εμπειρίες και μιλάμε για τα παιδιά μας.

Πριν 6 μήνες
Ανέβασα το πρώτο μου άρθρο στο δικό μου blog.

Πριν 4 μήνες
Η Άσπα μίλησε για μένα στο mamamila.

Πριν 3 μήνες 
Έγραψα το πρώτο μου άρθρο στους Μαμά…δες Μπαμπά…δες και γνώρισα αυτή την απίθανη ομάδα καλύτερα.
Διάβασα για αυτούς και όλα όσα έχουν δημιουργήσει, είδα ομιλίες τους στο youtube, γίναμε διαδικτυακοί φίλοι, άκουσα τα καλύτερα σχόλια και τώρα θέλω πολύ να γνωρίσω από κοντά την Άσπα, τον Χρήστο, την Κατερίνα και όλα τα παιδιά.

Πριν 15 ημέρες
έλαβα ένα email αν θα ήθελα να συμμετάσχω στο συνέδριο Ψηφιακές Γειτονιές.

Σε 17 ημέρες από σήμερα
θα βρίσκομαι στο συνέδριο Ψηφιακές γειτονιές στο panel των bloggers. Θα γνωρίσω από κοντά όλους όσους γνωριζόμαστε αλλά δεν γνωριζόμαστε και τελικά θα γνωριστούμε……ή μήπως θα ξαναγνωριστούμε;  :)

Από μια απλή αναζήτηση στο Google, έχω την δική μου ψηφιακή γειτονιά. Ο καθένας μας έχει τη δική του ψηφιακή γειτονιά που κάθε μέρα μεγαλώνει, κάθε μέρα δυναμώνει! Αν θέλουμε να βρούμε κάποιο αρνητικό, αυτό θα ήταν ότι δεν υπάρχει η ‘φεϊς του φεϊς’ επικοινωνία.
Κανόνισαν όμως οι μικροί Μεγάλοι γι’ αυτό, κάνουν ένα φουουου και το εξαφανίζουν αυτό το εμπόδιο, με το συνέδριο που θα γίνει στις 20 Απριλίου.
Να σας πω την αλήθεια, για όλα έχουν κανονίσει, ακόμα και για τα ωραία πλαστικά ποτήρια με λεμονάδα και με γκλιν γκλον παγάκια έχουν κανονίσει!

Αλλά και εμείς οι bloggers έχουμε κανονίσει τα δικά μας. Θέλετε λίγο από παρασκήνια;
Σήμερα έβαψα το μαλλί, έχω κανονίσει να χτενιστώ μια μέρα πριν το συνέδριο, έχω κλείσει το αεροπορικό εισιτήριο, έχω ήδη διαλέξει ποιο μαμαδίστικο φόρεμα θα φορέσω :) και τέλος, έχω ήδη φανταστεί το ατελείωτο ‘κους κους’ που θα κάνουμε με τη Χριστίνα και θα χαμογελάμε, το βράδυ μετά το συνέδριο στο σπίτι της, όπου θα με φιλοξενήσει.

Όλα ξεκίνησαv από ένα τίποτα! Έτσι είναι οι Ψηφιακές Γειτονιές!

θα είμαι και εγώ εκεί!