Τώρα εξηγείται γιατί δεν μου αρέσει να σιδερώνω!

Ασιδέρωτα

Ασιδέρωτα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Ξύπνησε η μικρή το πρωί και ήταν η σειρά μου να σηκωθώ (ναι, μετά που σταμάτησα το θηλασμό, εναλλάξ σηκωνόμαστε με τον Γιώργο. Γιούπι! ].
Κατά τις 8 λέω της μικρής: πάμε να ξυπνήσουμε τον μπαμπά?
και η μικρή τρέχει προς το δωμάτιο και φωνάζει – Αγάπη μου…. κήκω! [Αγάπη μου, σήκω!]

Έκατσα στο καναπέ και έβαλα τα πόδια μου στο τραπεζάκι για να χαλαρώσω!
Δείχνει τα πόδια μου η μικρή και μου λέει:
– Μαμά…όχι….!! Φάμε!
[Δηλαδή: μαμά, όχι τα πόδια στο τραπέζι, στο τραπέζι μόνο τρώμε] Respect!

Ήθελε να βγάλει τις κάλτσες της και της λέω:
– Μην βγάλεις τις καλτσούλες σου Ελευθερία γιατί είναι χειμώνας και κάνει κρύο. Κοίτα, φοράω και εγώ κάλτσες.
[Έλα όμως που ο μπαμπάς δεν φορούσε κάλτσες]
– Δείχνει με το μικρό της δαχτυλάκι τα πόδια του μπαμπά και λέει: Μπαμπά!!??
Μιλάς τώρα εδώ?? Δεν μιλάς!

Άδειαζα το πλυντήριο πιάτων, και ζήτησα της Ελευθερίας να με βοηθήσει.
Της έδωσα όλα τα δικά της πιατάκια, ποτηράκια, πιρουνάκια να τα φυλάξει στο ντουλάπι της [έχει το δικό της ντουλάπι χαμηλά για να φτάνει]
Βάζει το χέρι στη μέση της και λέει:
– Ουφ! ουλειά, μέση! [ουφ, έπεσε πολύ δουλειά, η μέση μου πονάει]

Άρχισε ο Γιώργος να τραγουδάει:
Γιώργος: Για θυμήσου καλά μήπως έχεις χαθεί μέσα σε δρόμους που καίνε…
Ελευθερία: ατάκι μου!
Γυρίζουμε την κοιτάζουμε και την βλέπουμε να κρατάει τα αυτάκια της κλειστά για να μην ακούει τον Γιώργο.

Κάποιες αστείες λέξεις που λέει:
– Ελευθερία πες κούτσουρο
– κούτσιρου
– πες κοτόπουλο
– πουλόπουλο
– πες βάρκα
– ΒΡΑΚΑ!

ΓΙΩΡΓΟΣ & ΑΓΓΕΛΑ

Άναψα το θερμοσίφωνο για να κάνω μπάνιο. Βιαζόμουν!
Εγώ: Γιώργο, θα είναι έτοιμο το νερό?
Γιώργος: Ακόμα!!
[περνάνε 1….2….3 δευτερόλεπτα]
Εγώ: Τώρα?

Μετά από μια πολύ κουραστική μέρα ήμουν και κάπως νευριασμένη, το απόγευμα έπρεπε να πάμε σε μια επίσκεψη!
Εγώ: Γιώργο, να γυρίσουμε νωρίς!
Γιώργος: Εντάξει.
Εγώ: Αν θέλεις εσύ να κάτσεις, παίρνω εγώ το αυτοκίνητο και φεύγω με την Ελευθερία και σε γυρίζει κάποιος από την παρέα!
Γιώργος: Εντάξει.
Εγώ: Τι? Εντάξει??? Ξέχνα το!

Έπλενα τα πιάτα και τραγουδούσα!
Λα λα λα λα!! Ακούω τον Γιώργο να γελάει!
– Γιατί γελάς? Έχει κάτι η φωνή μου?
– Αυτό είναι το πρόβλημα ότι δεν έχει κάτι η φωνή σου!
[κάτι συμβαίνει μέσα σε αυτό το σπίτι με τις φωνές μας]

Έκανα γενικές εξετάσεις και ο σίδηρος μου ήταν παραπάνω από το φυσιολογικό.
Δίνω τις εξετάσεις στο Γιώργο να τις δει και μόλις βλέπει τον σίδηρο:
– Ααααα! Τώρα εξηγείται γιατί δεν σου αρέσει να σιδερώνεις!
[Εγώ πάντως, έχω δικαιολογία :), Μήπως να κάνετε και εσείς γενικές εξετάσεις? ]

Photo by eltpics

Λέμε και κανένα συγγνώμη, ε?

Αχ αυτές οι ατάκες των παιδιών! Μέχρι και ειδικό blog έχει φτιαχτεί….

Κατά καιρούς, γράφω διάφορες αστείες οικογενειακές ατάκες στο facebook, αλλά επειδή μπορεί να χαθούν στο χρόνο, τις μεταφέρω αυτές και άλλες πολλές, σε αυτό το post!

Ξεκινάω με κάποια ατάκακια του άντρα μου. Όσοι τον ξέρουν, είναι γνωστός ατακολόγος:

Προσοχή! η ατάκα που ακολουθεί έχει πολύ ‘ΛΑΜΨΗ’ !
Είχε χαλάσει η ηλεκτρική οδοντόβουρτσα του και παράγγειλε μια πιο εξελιγμένη, πάλι ηλεκτρική αλλά με υπερήχους. Την χρησιμοποίησε την πρώτη μέρα λοιπόν, και μόλις ήταν να βγει από το μπάνιο μου φωνάζει:
– αγάπη, βάλε γυαλιά ηλίου βγαίνω
μετά από λίγο:
– δεν χρειάζομαι πια φακό ;)
φτιάχνοντας τον πρωινό του καφέ:
– μπορώ να χρησιμοποιώ και την οδοντόβουρτσα για να φτιάχνω τον καφέ μου [αντί την φραπεδιέρα εννοούσε]
Φεύγοντας για την δουλειά του λέω:
– να οδηγάς με κλειστό το στόμα μη στραβώσεις κανένα άνθρωπο από απέναντι. 

Για να κερδίσει μια αγκαλίτσα ο άντρας μου:
– Αγγέλα, σήμερα είναι παγκόσμια ημέρα αγκαλίτσας
– Αλήθεια?
– Ναι μπες στο google να δεις που θα έχει 2 χεράκια στο logo
Χαχαχα! Τελικά το γκούγκλαρα και υπάρχει ημέρα αγκαλιάς [δεν το ήξερα] και είναι στις 21 Ιανουαρίου! :)

Εκεί που καθόμασταν στον καναπέ και χαζεύαμε λίγο τηλεόραση, λίγο laptop, γυρίζω τον κοιτάζω και του λέω.
– Γιώργο, χαίρομαι που θα γεράσω μαζί σου.
– Και εγώ χαίρομαι που θα γεράσεις μαζί μου, γιατί εγώ θα μείνω πάντα νέος.

Πλησιάζουν Χριστούγεννα και όλη μέρα είχαμε καταπιαστεί με διάφορες δουλειές του σπιτιού. Στο τέλος της ημέρας, αράζουμε στο καναπέ να ξεκουραστούμε λίγο, επιτέλους.
Μόλις με βλέπει η Ελευθερία να κάθομαι, έρχεται με τραβάει από το χέρι κήκω – κήκω [σήκω – σήκω ]
– Γιώργο, απασχόλησε την λίγο, πες της μια ιστορία για τον Άγιο Βασίλη
– Ελευθερία, δεν υπάρχει!!
[κάποιος πρέπει να ήταν πιο κουρασμένος από εμένα] :)

Και επειδή το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει, συνεχίζω με ατάκες τις Ελευθερίας!!
Της χτένιζε ο μπαμπάς της τα μαλλιά!
Η Ελευθερία απολάμβανε και λέει:
– Ααααα, ωραία!

Κάτσαμε στο τραπέζι να φάμε [δεν θυμάμαι τι φαγητό, ας πούμε φακές] αλλά είχαμε και από εχτές [επίσης δεν θυμάμαι τι φαγητό ας πούμε μακαρόνια].
Σερβίρω φακές σε όλους. Η Ελευθερία δεν ήθελε να φάει και έλεγε πυρί, πυρί [δηλαδή τυρί, τυρί].
– Ελευθερία, μόλις φας τις φακές σου θα σου δώσω και λίγο τυρί.
– Πυρί, πυρί
– Λοιπόν Ελευθερία μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο [ηρέμησε η Ελευθερία για να με ακούσει] αν δε θες φακές, μπορείς να φας μακαρόνια από εχτές. Έχεις 2 επιλογές, τι θέλεις φακές ή μακαρόνια?
– [το σκέφτεται λίγο και μετά απαντάει] Π Υ Ρ Ι  !!

Πήρε το κουβαδάκι της από το χερούλι, το πέρασε στο χέρι της και πήγαινε προς τη πόρτα!
– Που πας Ελευθερία?
– Βότα
– Αυτή είναι η τσάντα σου και πας βόλτα?
– Ναι
– Και που πας βόλτα?
– Τίνα [Αθήνα]
– Και πως θα πας στην Αθήνα?
– Πλάνο [αεροπλάνο]
– Να έρθω και εγώ?
– Μόνη!
[Μια εβδομάδα πριν από αυτό το περιστατικό, είχα πάει Αθήνα και είχα ενημερώσει την Ελευθερία σχετικά με αυτό το ταξίδι]

Είμαι ξαπλωμένη στο χαλί με την Ελευθερία και μιλάμε για τα Χριστούγεννα:
– Ελευθερία, τι θέλεις να σου φέρει ο Άγιος Βασίλης?
– Νινί !!!   [εδώ μυρίζομαι επιχείριση ‘γιαγιά’]

Είχα ακουμπισμένο το χέρι μου στο έπιπλο, συζητούσαμε με τον Γιώργο και του λέω:
– Γιώργο, τι να φάμε?
Έρχεται η Ελευθερία ακουμπάει το χέρι της στο έπιπλο και λέει:
– φάμε??
[Copy paste δεν είχαμε, copy paste αποκτήσαμε! :) ]

Ήμασταν στο δρόμο και πηγαίναμε σε μια Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση και έλεγα στην Ελευθερία:
– Θα πάμε να φτιάξουμε μπισκότα, να τα ψήσουμε στο φούρνο να τα φάμε, η Ευτυχία θα παίξει αρμόνιο και θα τραγουδήσουμε τα κάλαντα, θα έρθει ο Άγιος Βασίλης να δώσει σε όλα τα παιδάκια δώρα, θα δώσεις σε όλους σου τους φίλος τις ζωγραφιές που έκανες ειδικά για αυτούς, θα περάσουμε πολύ ωραία!
Και η Ελευθερία απάντησε:
– Μπικότα, φάω!!! :)

Ήταν η Ελευθερία στη κουζίνα, εγώ βιαζόμουν να φύγω και περνάω από την κουζίνα να πάρω κάτι και κατά λάθος την ακουμπάω με το χέρι μου. Δεν έδωσα σημασία και γυρίζει η Ελευθερία και μου λέει:
– Γώμη!!!! [συγγνώμη]
λέμε και κανένα συγγνώμη, ε??
Photo by butupa