Συχνά αναρωτιόμουν…

 

MamaggelaΣυχνά αναρωτιόμουν….
Θα ήθελα μια κόρη μπιμπελό με ροζ φορεματάκια και καταγάλανα μάτια ή μια κόρη αγοροκόριτσο;
Θα ήθελα μια κόρη δυναμική και ζωηρή ή τρυφερή και ευγενική;
Υπάκουη και συνεργάσιμη ή αντιδραστική και ανεξάρτητη;

Αναρωτιέμαι αν θα ήθελα η κόρη μου να είναι καλή μαθήτρια στο καλύτερο Πανεπιστήμιο ή αυτή που απλά θα ακολουθήσει το όνειρό της και θα ξεφύγει από τα συνηθισμένα;
Άραγε θέλω να είναι συνέχεια δίπλα μου και να είμαστε οι καλύτερες φίλες ή μια κόρη που θα έχει πολλούς φίλους και ανθρώπους γύρω της να την αγαπάνε;
Τι θέλω; Θέλω μια κόρη να παλεύει και να αντιδράει για αυτό που πιστεύει ή μια κόρη με ήθος και υπομονή;

Θέλω να έχει έντονη εν συναίσθηση να νιώθει την χαρά, τον πόνο και τη λύπη ή μια κόρη κάπως αδιάφορη;
Θέλω να είναι ένας καθρέπτης του δικού μου χαρακτήρα ή μια μοναδική και διαφορετική προσωπικότητα;

Έχω αποφασίσει τι θέλω ή μήπως βαθιά μέσα μου ξέρω ακριβώς αυτό που αναζητώ από την ίδια και υποσυνείδητα την κατευθύνω;

Τελικά όμως έχει σημασία τι είναι αυτό που θέλoυμε εμείς οι γονείς ή τι θέλουν τα ίδια τα παιδιά για τον εαυτό τους και για τη ζωή τους και όλα τα παραπάνω δεν έχουν πραγματικά καμία ουσία;

Αναρωτιέμαι μήπως οι γονείς, αγχωνόμαστε αρκετά για το μεγάλωμα του παιδιού μας και γεμίζουμε με τύψεις και ενοχές;
Μήπως δεν μπορούμε να απολαύσουμε μικρές καθημερινές στιγμές με τον σύντροφό μας και τα παιδιά μας; Μήπως τελικά χάνουμε την ουσία.

Συνεχώς διαβάζουμε και ρωτάμε άλλους γονείς για να μπορέσουμε να αποφασίσουμε το καλύτερο για το παιδί μας.

Αυτά όμως ίσως δεν μας κάνουν καλύτερους γονείς και ούτε σημαίνει ότι έτσι θα μεγαλώσουμε ευτυχισμένα παιδιά.

Ας αναρωτηθούμε….ας χαλαρώσουμε και ας απολαύσουμε μικρές καθημερινές στιγμές!

  • Νομίζω πώς όλοι μας, λίγο ή πολύ, μπαίνουμε σε αυτή τη διαδικασία: να αναρωτιόμαστε τι είναι καλύτερο για τα παιδιά μας, να κάνουμε όνειρα, ή πολλές φορές να θέλουμε να εκπληρώσουμε δικά μας “θέλω” και “πρέπει”, μέσα από αυτά!
    Πολύ σωστά αναφέρεις πώς πρέπει να χαλαρώσουμε και να ζήσουμε τις καθημερινές στιγμές!
    Τα παιδιά μας χρειάζονται μόνο την καθοδήγησή μας, τις συμβουλές μας και φυσικά την αγάπη μας, για να ζήσουν τη δική τους ζωή, το δικό τους όνειρο…
    Την καλημέρα μου!

    • mamaggela

      Μαρία, νομίζω οι σκέψεις σου συμπληρώνουν τις δικές μου :)
      Καλησπέρα από εμένα!

  • Πόσο δίκαιο έχεις! Πολλές φορές φοβάμαι ότι την κατευθύνω ενώ μέσα μου την θέλω ελεύθερο πνεύμα. Τόσο λεπτές οι ισορροπίες!!! Την καλημέρα μου! Κάλη

    • mamaggela

      Καλησπέρα Κάλη μου!
      Πιστεύω πως υπάρχουν στιγμές που όλες μας το νιώθουμε αυτό.
      Σημαντικό είναι όμως ότι το αντιλαμβανόμαστε άμεσα και επανερχόμαστε.
      Φιλιά

  • Καλημέρα! Άργησες να γράψεις, αλλά επανήλθες δυναμικά. Πολύ όμορφη ανάρτηση. Τροφή για σκέψη. Και μιας και θέτεις ένα ερώτημα (ρητορικό βέβαια), πιστεύω ότι σημασία έχει τα παιδιά τι θέλουν για τον εαυτό τους και τη ζωή τους. Εμείς σαν γονείς έχουμε την ευθύνη να διαμορφώσουμε ολοκληρωμένες προσωπικότητες, με ήθος, ανεξάρτητες, παρέχοντάς τους όλα εκείνα τα εφόδια (συναισθηματικά και υλικά) που έχουν ανάγκη. Δηλαδή κατά βάθος συμφωνούμε ;)
    Φιλάκια πολλά!

    • mamaggela

      Καλημέρα Ασπασία! I “m back.
      Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο χαίρομαι που επέστρεψα.
      Παλιά όμορφα συναισθήματα του blogging :)

      Οι απόψεις μας συμβαδίζουν…
      Φιλιά πολλά