Τα κορίτσια της γκαρνταρόμπας, κόκκινο κραγιόν και flip flops χαβαγιάνας!

mamaggela_card

[Οι εντυπώσεις μου σε fast forward]

Άγχος!!
Αργά το βράδυ, μια μέρα πριν το συνέδριο, σιγά μην καταφέρω να κοιμηθώ!

Η πρώτη μου σκέψη: Η Άσπα. Στέλνω μήνυμα στο chat και όσο δεν έβλεπα το ‘seen by Aspa’ (ότι το διάβασε και σύντομα θα μου απαντήσει), τόσο πιο πολύ αγχωνόμουν.

Λες και δεν είχε να ασχοληθεί με τόσες χιλιάδες πράγματα το τελευταίο βράδυ πριν από το συνέδριο, αλλά έπρεπε να είναι πάνω από το laptop και να προσπαθεί να ηρεμήσει εμένα.
Φυσικά μου απάντησε, φυσικά με ηρέμησε και φυσικά κατάφερε να με κοιμίσει :)

Η δεύτερη σκέψη, πριν προλάβει να μου απαντήσει η Άσπα, ήταν να βρω κάποια blogger να δω αν είναι το ίδιο αγχωμένη με εμένα ή μόνο εγώ είχα την τύχη. Έστειλα στην Kids’ Cloud.

Την ήξερα; OXI!
Είχαμε μιλήσει ποτέ; OXI!
Γιατί τη σκέφτηκα; ΔΕΝ ΞΕΡΩ!
Με ηρέμησε; ΜΑ ΤΟ ΡΩΤΑΣ;
Τι μου είπε; ‘Εξάλλου, θα μιλήσεις για κάτι που κάνεις με αγάπη, δικό σου, άρα δεν έχεις κάτι να φοβάσαι!

Άγχος;;;; Τι είναι αυτό; Εγώ δεν ξέρω πλέον, μη με ρωτάς!

Ήρθε η μέρα που ΟΛΟΙ περιμέναμε. Ξυπνητήρι στις 05:00, αεροδρόμιο και φύγαμε μαζί με την Αλεξάνδρα.

mamaggela_σύννεφα

ΦΤΑΣΑΜΕ πολύ νωρίς!
Πρώτη εικόνα: η χαμογελαστή Κατερίνα, μου παρέδωσε το πρώτο καρτελάκι που δόθηκε στο συνέδριο. Σφιχτή αγκαλιά, ανεβήκαμε τις φούξια σκάλες (αν και τώρα που το σκέφτομαι, ανεβήκαμε από το ασανσέρ, αλλά δεν έχει σημασία), μας έδειξε το χώρο και καταλήξαμε στην γκαρνταρόμπα.

Μείναμε για λίγο εκεί με την Αλεξάνδρα μέχρι να συντονίσουμε λίγο τις σκέψεις μας.
Όλοι μας ρωτούσαν που να αφήσουν τα μπουφάν τους, πως ανοίγει η πόρτα, ποιο καρτελάκι να πάρουν. Τα κορίτσια της γκαρνταρόμπας, δηλαδή!
Πως να μην νιώσω ‘σαν στο σπίτι μου’, αλήθεια! :)

Μετά ήπιαμε καφεδάκι, φάγαμε πρωινό (σαν στο σπίτι μας).
Λίγο αργότερα βλέπω το γείτονα Χρήστο. Μα τον ήξερα ήδη!

Α να και η Ελένη, η Χριστίνα, η Εύα. Όλη η Κρήτη εκεί. Ελάτε να πιούμε καφέ.

Να και η Άσπα, η Νάταλι, η Kids’ Cloud μα τις ήξερα ήδη!
Ξεκινάνε οι ομιλίες, αλλά δεν ήταν μόνο η μουσική που με έκανε να χαλαρώσω. Ήταν οι παιδικές φωνές και τα ουααα ουααα από τα μωράκια που άκουγα που και που μέσα στο πλήθος! Κανένας ομιλητής ή θεατής δεν ενοχλήθηκε ούτε στο ελάχιστο. Πως θα μπορούσε άλλωστε αφού ήταν..Σαν Στο Σπίτι Μας (Σ.Σ.Σ.Μ)!

Παρακολουθούσα τις ομιλίες και ταυτόχρονα πόσταρα στο facebook. Επικοινωνούσα με τον άντρα μου, τις φίλες μου. Δηλαδή, Σ.Σ.Σ.Μ.
Με την Άννα (δεν την είχα ξαναδεί ποτέ), εντοπίσαμε που κάθεται η κάθεμιά μας, με οδηγίες μέσα από το facebook!
mamaggela_facebook1.jpeg

Μέσα στην ημέρα, είδα όλες όσες ήδη ‘ήξερα’, την Λίτσα, τα Ανθομελάκια, τους Kapa, την Ασπασία, το Κωνσταντίνο, τη Βέρα, την Όλγα, το Βασίλη, την Καλλιόπη, την Πέπη, τη Φλώρα, την Πολυάνα, την Χριστίνα και πολλούς άλλους.

Στο διάλειμμα γνώρισα και το συντονιστή του πάνελ μας, τον Κώστα. Να μου μιλάτε στον ενικό ζήτησε, έχω στενή σχέση με τη Κρήτη, μας είπε. Ε εντάξει πιο χαλαρή δεν γινόταν να είμαι!

Ήρθε η στιγμή που άκουσα το όνομα μου για να βγω στο πάνελ: Άλλαξα διάφορες θέσεις αλλά εκείνη τη στιγμή, δίπλα μου ήταν η Όλγα και από την άλλη πλευρά μια άλλη κοπέλα, που τώρα δεν θυμάμαι το όνομα, αλλά ήταν πολύ φιλική. ‘Δίπλα μου’ όμως ήταν και ο άντρας μου, το παιδί μου, οι φίλοι μου.

Ανέβηκα στο πάνελ και δίπλα μου ήταν η Χριστίνα, που έχουμε μοιραστεί τόσα πολλά μέσα από τις CretaMums, και τον Κωνσταντίνο από την άλλη πλευρά που μετέδιδε μια ηρεμία με το λόγο του. Στο ίδιο πάνελ ήταν η Ασπασία αλλά και η Γεωργία και δυστυχώς την τελευταία δεν πρόλαβα να γνωρίσω. Απέναντι είχα την Άσπα, που ανταλλάζαμε χαμόγελα, αληθινά χαμόγελα αλλά και την Βέρα, που την εντόπισα πολύ εύκολα με το κόκκινο κραγιόν :) Απέναντι είχα όλους όσους αγαπούν το blogging αλλά πάνω απ’ όλα αγαπούν τα παιδιά τους!

Όλα ΑΥΤΑ και πολλά ακόμα με έκαναν να μην αγχωθώ καθόλου, να νιώσω Σ.Σ.Σ.Μ και ας ήταν η πρώτη φορά που μιλούσα σε συνέδριο.

Είμαι σίγουρη ότι ξέχασα πολλούς και πολλά, αλλά στο fast forward δεν τα προλαβαίνεις όλα. Έτσι δεν είναι;

Όσο για τις ομιλίες, ήταν όλες μοναδικές, απ’ όλες πήρα ιδέες και εμπνεύστηκα. Κάποιες με εντυπωσίασαν.

Μου άρεσε ο Ζίσσης Μπέλλας για το χιούμορ του, η Ελένη Πετρουλάκη γιατί είχα πιαστεί να κάθομαι στη καρέκλα και τέντωσα λίγο το κορμί μου, η Αλεξάνδρα Καραπιδάκη γιατί τα είπε τέλεια (και όχι δεν το λέω γιατί αν δε στηρίξεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει :), η Κατερίνα Χλωροκώστα γιατί με γέμισε με σκέψεις & όνειρα, με ξεσήκωσε, η Στέλλα Τσάλα & ο Κωνσταντίνος Κοκκορόγιαννης γιατί με γέμισαν με κέφι & αγάπη, ο Γιάννης Γιαννούδης γιατί λέει πολύ ωραίες ιστορίες, η Έφη Ανέστη γιατί μου έδειξε τρόπους να διαχειρίζομαι το άγχος μου…με ειλικρίνεια αλλά και ο Θεοδωρής Τσεκούρας που πολύ έξυπνα και με χιούμορ έδινε ‘πάσα’ στον επόμενο ομιλητή!

Από την ομιλία της Κατερίνας.

mamaggela_alexandra

Η Αλεξάνδρα από το Papaki.gr και εγώ!
Αυτή η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από τον Κων/νο Ηλιόπουλο (apotingonia.wordpress.com) Σε ευχαριστώ Κων/νε.

Αυτή είναι η σαϊτα που έστειλα εγώ!

Αυτή είναι η σαϊτα που έστειλα εγώ!

mamaggela_σαϊτα

Αυτή είναι η σαϊτα που μου έστειλαν!

Φυσικά, δεν ξεχνάω και το ‘φωτογράφο’ Βασίλη (αν και ο επίσημος φωτογράφος του συνεδρίου ήταν άλλος) που με μια ‘πιρουέτα’ αποθανάτισε τη μαμαδομπαμπαδομπλογκερσφυχταγκαλιασμένη πόζα στο πάρτυ!

Όσο για τα πάνελς, (όπως μου είπε και η Kids’ Cloud), όλοι μίλησαν με αγάπη, χωρίς να είμαστε ειδικοί, χωρίς να έχουμε ξαναμιλήσει μπροστά σε τόσο κόσμο. Μιλήσαμε για κάτι δικό μας και δεν είχαμε να φοβηθούμε για τίποτα!

Μικροί μεγάλοι το αποτέλεσμα, σας δικαίωσε! Θα τα πούμε του χρόνου λοιπόν και του παραχρόνου και του παραπαραχρόνου και του παραπαραπαραχρόνου…..!

Δικαιωματικά και μόνο που το πρώτο καρτελάκι του συνεδρίου το πήρε Κρητικιά, το επόμενο συνέδριο πρέπει να γίνει στη Κρήτη ε!:)

Ε για πείτε bloggers, χωρίς να θέλω να σας επηρεάσω, αλλά δε θα ερχόσασταν Κρήτη για ένα ωραίο ταξιδάκι, καλοκαιρινό στην ακρογιαλιά με παγωμένη μπύρα, φρέσκο ψαράκι και με σαγιονάρες flip flops χαβαγιάνας;