Εποχή για ξεκαθαρίσματα

12766763504_917e60db0a_z
Το καλοκαίρι που μας πέρασε, είχαμε αποφασίσει να μετακομίσουμε οικογενειακώς κοντά στη δουλειά του άντρα μου, η οποία είναι εποχιακή και είναι 30 λεπτά με το αυτοκίνητο από το Ηράκλειο.

Μείναμε στο ‘καινούριο μας σπίτι’, το οποίο είναι 5 λεπτά από τη θάλασσα, για 3.5 μήνες. Ήταν σαν να είμαστε διακοπές και ας πηγαινοερχόμουν καθημερινά στη δουλειά μου.

Το σπίτι ήταν πολύ μικρό και είχε μόνο ένα μεγάλο κρεβάτι, ένα κομοδίνο και ένα τραπέζι με 2 καρέκλες, χωρίς τηλέφωνο άρα και χωρίς internet. Επίσης, δεν είχαμε τηλεόραση αλλά δεν μου έλειψε κιόλας, μιας και δεν παρακολουθώ τα τελευταία 4 χρόνια.

Είχαμε πάρει πολύ λίγα πράγματα μαζί μας και μόνο τα απαραίτητα. Λίγα ρούχα, 2-3 παιχνίδια και αρκετά παραμύθια για την Ελευθερία. Τα ρούχα τα πλέναμε και το φαγητό το μαγειρεύαμε στη δουλειά του άντρα μου και όχι στο σπίτι.

Η Ελευθερία κοιμόταν από τις 20:30 και εγώ είχα όλο το χρόνο δικό μου να χαλαρώσω, να σκεφτώ, να χαζέψω, να βαρεθώ, να διαβάσω βιβλία, να κοιμηθώ, χωρίς internet, χωρίς τηλεόραση και χωρίς δουλειές του σπιτιού. Ήταν οι απόλυτες διακοπές για μαμάδες!

Εντάξει θα το παραδεχτώ, μετά τους 2,5 μήνες ήθελα απεγνωσμένα να γυρίσω σπίτι μου, αλλά δεν έχει σημασία. Σημασία έχει (και αυτός είναι ο λόγος που γράφω αυτό το άρθρο) ότι με αφορμή αυτό συνειδητοποίησα πόσο πιο ήρεμη ένιωσα όταν στο σπίτι που έμενα είχα μόνο τα εντελώς απαραίτητα.

Επιστρέφοντας λοιπόν στο σπίτι μου στο Ηράκλειο πήρα αποφάσεις!
Ξεκαθάρισα τις ντουλάπες με τα ρούχα, τα ντουλάπια του μπάνιου, τα ντουλάπια της κουζίνας, τα παιχνίδια της Ελευθερίας και το ξεκαθάρισμα συνεχίζεται.

Πέταξα άχρηστα αντικείμενα, αλλά και πολλά από αυτά τα έδωσα σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη ενώ εγώ δεν τα χρησιμοποιούσα ποτέ.
Κάποια παιχνίδια ή αντικείμενα που δεν ήθελα να τα πετάξω αλλά ούτε να τα έχω συνέχεια μπροστά μου, τα έβαλα στην αποθήκη.
Έτσι δημιουργήθηκαν αρκετοί ελεύθεροι χώροι στο σπίτι, που έμειναν απλά κενοί για μεγαλύτερη άνεση ή τους εκμεταλλεύτηκα διαφορετικά.

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και είναι ευκαιρία να κάνετε και εσείς το ίδιο.
Μια απόφαση είναι, ξεκινήστε σήμερα κιόλας και καλά ξεκαθαρίσματα.

Photo by Stavos

  • Νομίζω πώς όταν θέλουμε μπορούμε να ζήσουμε και με λιγότερα από όσα έχουμε συνηθίσει! Το διαδίκτυο, η τηλεόραση, τα μεγάλα σπίτια, τα πολλά ρούχα ή παιχνίδια είναι πολυτέλειες που έχουμε υιοθετήσει τα τελευταία χρόνια…αν κάτσουμε και το ξανά σκεφτούμε όμως, θα δούμε ότι πρόκειται περί υλικών αγαθών και απολαύσεων που δεν έχουν πραγματική αξία και νόημα στη ζωή μας! Άλλα είναι αυτά που αξίζουν, και δε μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτά…δε συμφωνείς Αγγέλα μου?

    • mamaggela

      Πόσο δίκιο έχεις Μαρία.
      Τα όμορφα, τις περισσότερες φορές, βρίσκονται σε απλά πράγματα.
      Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε τόσο πιο γρήγορα θα χαρούμε και τη ζωή.

  • Ξέρεις πόσο καιρό σκέφτομαι να πάρω μεγάλες μαύρες σακούλες σκουπιδιών και να πετάξω πράγματα ή να δώσω πράγματα που απλά με κουράζουν να τα βλέπω στα πόδια μου; Καταλαβαίνω απόλυτα αυτό που λες. Κάθε φορά που ξεφορτώνομαι πράγματα, νιώθω μία ηρεμία. Το σπίτι χαλαρώνει από το περιττό βάρος και μαζί και εγώ :)

    • mamaggela

      Ασπασία, τώρα είναι η εποχή, τώρα είναι η ευκαιρία ;)
      Μια απόφαση είναι και μετά…ηρεμία.