Εκπαίδευση γιογιό!

mamaggela_potty
Διασκέδαση, σεβασμός και υπομονή είναι οι 3 λέξεις κλειδιά για την εκπαίδευση γιογιό.

Η διαδικασία ‘εκπαίδευση γιογιό’ προσπάθησα να είναι όσο πιο ομαλή γινόταν για εμένα και την Ελευθερία.

Φυσικά, δεν είμαι ειδικός και κάτι που βοήθησε την Ελευθερία δεν είναι απαραίτητο ότι ήταν το σωστό ή ότι θα βοηθήσει το δικό σας το παιδί. Θα ήθελα όμως να σας πω τι έκανα και ίσως πάρετε κάποιες ιδέες.

Αγορά γιογιό: έτυχε να το αγοράσω πολύ νωρίς, οπότε η Ελευθερία ήταν πολύ μικρή και δεν συμμετείχε στην επιλογή. Θα μπορούσαμε όμως να πάμε μαζί και να το διασκεδάσουμε.

Διάλεξα ένα γιογιό πολύ απλό με σταθερή βάση έτσι ώστε όταν η Ελευθερία καθόταν και κουνούσε δεξιά ή αριστερά να μην υπήρχε κίνδυνος να πέσει ή να μαγκώσει χεράκια, μπουτάκια και γενικά να μην είχε κάποια αρνητική εμπειρία.

Πρώτο στάδιο: (ήταν 2 χρονών)
Διάλεξα μια ουδέτερη και ήρεμη περίοδο και κυρίως άνευ ιώσεων. Πριν ξεκινήσουμε την βασική εκπαίδευση, την άφησα για 2 μήνες περίπου να κάνει ότι θέλει με το γιογιό και να το εξερευνήσει. Σε αυτό το στάδιο όμως, ο βασικός στόχος ήταν να καταλάβει την λειτουργία του σώματός της.

Την άφηνα να κάθεται με τα ρούχα, χωρίς τα ρούχα, να βάζει το κουκλάκια της μέσα, να το πηγαίνει στο δωμάτιο της ή στο σαλόνι. Κάποιες μέρες δεν ασχολούμασταν καθόλου με το γιογιό και μάλιστα το φύλαγα στη ντουλάπα. Μου το ζητούσε να της το δώσω από μόνη της μερικές φορές.

Συνήθως την έβαζα στο γιογιό, μόλις ξυπνούσε και μισή ώρα μετά από το πρωινό μας γεύμα. Όσο περνούσε ο καιρός την έβαζα λίγο πιο συχνά χωρίς να έχω απαραίτητα κάποιο σταθερό πρόγραμμα.

Την πρώτη φορά που έκανε πιπί στο γιογιό, έκανα μεγάλη χαρά, χειροκροτούσα, χοροπηδούσα, το είπα σε όλους, πήραμε τηλέφωνο τη γιαγιά μαζί με την Ελευθερία για να την ενημερώσουμε και όλα τα σχετικά.
Τα ίδια πάλι κάναμε και την πρώτη φορά που έκανε κακά. Όταν την έβαζα αλλά δεν έκανε πιπί, κρατούσα πάλι θετική στάση και επιβράβευα την προσπάθεια της.

Την πάνα σε αυτό το στάδιο τη φορούσε κανονικά και απλά της την έβγαζα μόνο την στιγμή που ήθελε να δοκιμάσει να κάνει πιπί ή κακά.

Σε αυτούς τους 2 μήνες, της άλλαζα πολύ συχνά πάνα για να έχει την αίσθηση ότι ήταν στεγνή και καθαρή.

Κάθε φορά που έκανε πιπί ή κακά της μιλούσα για την διαδικασία και τις εξηγούσα τις κινήσεις απλά και με σαφήνεια ώστε να καταλάβει την όλη λειτουργία.  (τώρα θα βγάλουμε την πάνα, κοίτα, άκου κάνεις πιπί/κακά…)

Γενικά η στάση μου ήταν πολύ χαλαρή και πάντα έβρισκα τρόπους (θα δείτε και παρακάτω) για να την διασκεδάζω και να της δίνω κίνητρο! Το κίνητρο είναι πολύ σημαντικό σε αυτή την ηλικία.

Δεύτερο στάδιο: (ήταν 26 μηνών)
Είχε ανοίξει λίγο ο καιρός, είχαμε βγάλει και τα χαλιά, οπότε ξεκινήσαμε την βασική εκπαίδευση. Φυσικά ενημέρωσα και τη γιαγιά για όλα αυτά που πίστευα ότι έπρεπε να προσέξουμε, αφού τις πιο πολλές ώρες ήταν μαζί της.

Πήρα λοιπόν μια μεζούρα, μέτρησα το ύψος της Ελευθερίας και της είπα: Πω πω Ελευθερία τώρα πια έχεις μεγαλώσει αρκετά ώστε να βγάλεις τη πάνα και να φοράς βρακάκια. Στην αρχή θα τα φοράς μόνο μέσα στο σπίτι. Όταν πάμε βόλτα ή όταν κοιμάσαι, θα φοράς πάνα αλλά σε λίγο καιρό θα την βγάλεις τελείως.

Της έβγαλα αμέσως την πάνα, της έδειξα 2 βρακάκια με ωραίες ζωγραφιές, διάλεξε αυτό που ήθελε να βάλει και της το έβαλα. Η χαρά της ήταν μεγάλη, ένιωθε ανεξάρτητη και πιο μεγάλη.

Το γιογιό πλέον το είχαμε σταθερά σε μια γωνιά μέσα στο μπάνιο.
Πλέον την πήγαινα πολύ συχνά στην τουαλέτα και πολλές φορές μου το ζητούσε από μόνη της όταν με έβλεπε να πηγαίνω και εγώ.
Κάθε φορά που έκανε ένα βήμα παραπάνω ή έκανε προσπάθεια να χρησιμοποιήσει το γιογιό της, έδειχνα χαρά και της έλεγα ότι τα πήγε πολύ καλά και ότι είμαι περήφανη γι’ αυτήν.

Κάποιες φορές δεν την ρωτούσα αν θέλει πιπί αλλά την έπαιρνα αγκαλιά και την πήγαινα ήρεμα στην τουαλέτα. Τις φορές που δεν ήθελε να πάει στο γιογιό έβρισκα διάφορους τρόπους να της κινήσω το ενδιαφέρον, να της δώσω κίνητρο και να την πείσω:

– Ελευθερία, έχεις ακούσει το θόρυβο που κάνει όταν κάνεις πιπί; Έτρεχε η Ελευθερία να ακούσει το θόρυβο.
– Ελευθερία, να πούμε του μπαμπά να έρθει να ακούσει το θόρυβο που δεν τον έχει ακούσει; Ναιαιαιαιαιαιαι!! έλεγε η Ελευθερία και έτρεχε προς το γιογιό.
– Ελευθερία, το ελεφαντάκι δεν έχει ακούσει το θόρυβο, να το πάρουμε μαζί μας να ακούσει και αυτό; και ούτω καθεξής….όλα τα κουκλάκια ήθελαν να ακούσουν την Ελευθερία να κάνει πιπί και κακά:)
– Ελευθερία, πάμε γρήγορα γρήγορα γρήγορα γρήγορα να κάνουμε πιπί; Της έλεγα γρήγορα αυτή την φράση και το έβρισκε διασκεδαστικό!
– Το πρωί μόλις ξυπνούσε που φορούσε ακόμα την πάνα: Ελευθερία για να δω μπορείς να βγάλεις μόνη σου την πάνα; Την έβγαζε και μετά αυτόματα και μάλλον από συνήθεια καθόταν στο γιογιό.
– Ελευθερία, εγώ τρέχω να πάω πρώτη στη τουαλέτα, πιάσε με.
– Μη μου πεις ότι θα τραβήξεις και μόνη σου το καζανάκι;
– Όταν αδειάζαμε το γιογιό στη λεκάνη της έλεγα: κοίτα Ελευθερία τα κακάκια σου πάνε να βρούνε άαααααλλα κακάκια να κάνουνε παρέα! Γειααααααα σας κακάκια!
– Θες να σου δώσω ένα παραμυθάκι να διαβάσεις τώρα που θα κάνεις πιπί;
Η φαντασία παίζει σημαντικό ρόλο!
 
Πολλές φορές όταν δεν προλάβαινε να πάει στο γιογιό, καθάριζα το πάτωμα ήρεμα και της έλεγα ότι την επόμενη φορά θα κάνει πιπί στο γιογιό. Δεν ήμουν αυστηρή αλλά ούτε γελούσα, ποτέ δεν αναφερόμουν στο γεγονός ξανά και απλά το ξεχνούσα. Το ίδιο και η γιαγιά της.

Σε όλη την εκπαίδευση δεν έδωσα πολύ βάση στο να ανεβάζει-κατεβάζει μόνη της τα ρούχα της, να σκουπίζεται μόνη της, να αδειάζει το γιογιό μόνη της, να τραβάει το καζανάκι, να προσέχει να μην λερώσει ή να μην λερωθεί και όλα τα σχετικά.
Την ρωτούσα αν ήθελε να τα κάνει όλα αυτά, αλλά αν δεν ήθελε δεν επέμενα, το σεβόμουν.

Στην αρχή ήθελε να συμμετέχει σε όλα γιατί ήταν κάτι καινούριο και της άρεσε, κάποιες φορές όμως δεν ήθελε να ασχοληθεί. Υπήρχαν μέρες που είχε τραβήξει το καζανάκι 7-8 φορές αλλά και μέρες που δεν ήθελε να το τραβήξει καμία.  Έκανε ότι ήθελε! Πάντα όμως προσπαθούσα να της δίνω το κίνητρο.

Γενικά, στην όλη διαδικασία, προσπαθήσαμε να μην της δημιουργήσουμε καμία αρνητική εμπειρία. Ακόμα και στην αποτυχημένη προσπάθεια της να αδειάσει μόνη της το γιογιό (ναι συμβαίνουν και αυτά), ήρεμα, της είπα: την άλλη φορά θα προσπαθήσουμε να τα ρίξουμε μέσα στην λεκάνη.

Φυσικά, πολλές φορές δεν είχα υπομονή, βαριόμουνα, νευρίαζα και όλα αυτά που μπορεί να νιώσετε φυσιολογικά και εσείς. Αλλά δεν άφησα να φανεί τίποτα στην Ελευθερία. Είναι δύσκολο το ξέρω, αλλά η υπομονή σας θα σας επιβραβεύσει με το καιρό!

Μετά από λίγες ημέρες ζήτησε από μόνη της, στη γιαγιά της να μην φορέσει πάνα την ώρα που ήταν να πάνε στο πάρκο. Όντως την πήγε στο πάρκο χωρίς πάνα και όταν ήθελε πιπί το είπε της γιαγιά της.

Πριν από λίγες ημέρες ήμασταν σπίτι και ξαφνικά εκεί που έπαιζε η Ελευθερία, σταματάει και πηγαίνει στην τουαλέτα, κάνει πιπί και κακά στο γιογιό και τα αδειάζει μέσα στη λεκάνη με επιτυχία και μου φωνάζει: μαμά κοίτα τι έκανα!
Σας είπα αν έχετε υπομονή θα σας επιβραβεύσει με τον καιρό. Μεγάλη χαρά!
Μην χάσετε ευκαιρία να την δείξετε πόσο πολύ χαρήκατε!
Δεν έχουμε ολοκληρώσει ακόμα το κεφάλαιο γιογιό αλλά δεν βιάζομαι κιόλας. Αφήνω την Ελευθερία να μου δείξει το επόμενο βήμα.

Πολλές φορές έχει μικρά πισογυρίσματα, στιγμές που είναι πολύ κουρασμένη ή την περίοδο που χρειάστηκε να λείψω για 1-2 μέρες στην Αθήνα, την επόμενη μέρα όμως ξανά έρχεται στο ίδιο σημείο που είχαμε μείνει και προχωράει παρακάτω.

Τα κακάκια είναι τα πρώτα που έμαθε να κάνει στο γιογιό από μόνη της και πλέον πάντα μας το λέει, σειρά έχει το πιπί. Θα πλύνετε πολλά βρακάκια να είστε σίγουρες αλλά αν δεν νιώσουν πως είναι να είσαι λερωμένος και βρεγμένος δεν θα καταλάβουν την αξία του να είσαι στεγνός και καθαρός ;)

Πιστεύω ότι από πολύ μικρή ηλικία, πριν καν ξεκινήσουν την εκπαίδευση, θα πρέπει να προσέχουμε να μην δημιουργήσουμε αρνητικά συναισθήματα σχετικά με τα κακάκια και το πιπί.

Σε όλους μας μπορεί να έχει τύχει να δούμε περίεργο χρώμα στα κακάκια του παιδιού μας ή να μας λερώσουν εμάς τους ίδιους την ώρα που τα αλλάζουμε ή να κάνουν κακάκια την ώρα που τα κάνουμε μπάνιο. Σημαντικό είναι όλα αυτά να τα αντιμετωπίζουμε ψύχραιμα και φυσιολογικά!

Δεν έχει σημασία να κόψουμε την πάνα όσο πιο σύντομα γίνεται αλλά να έχει μια φυσιολογική εξέλιξη για την Ελευθερία η όλη διαδικασία.

Τις περισσότερες ιδέες τις διάβασα στο Όχι πια πάνες!
Σας προτείνω να αγοράσετε αυτό ή κάποιο άλλο βιβλίο πριν ξεκινήσετε την εκπαίδευση για να έχετε ολοκληρωμένη άποψη.

Αυτό το άρθρο είναι καθαρά δικά μου συμπεράσματα και εμπειρίες, σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να μεταφέρω την σωστή διαδικασία που περιγράφεται στο βιβλίο.

Καλή επιτυχία και μην ξεχνάτε διασκέδαση, σεβασμός και υπομονή!
  • Γεια σου Αγγέλα! Πολύ καλό το άρθρο σου και με ενδιαφέρει άμεσα γιατί κι εμείς προσεχώς θα βγάλουμε τις πάνες. Εμείς βέβαια δεν κάτσαμε ποτέ στο γιογιό (τι να πω με αυτό το παιδί), αλλά του έχω πάρει ειδικό καθισματάκι τουαλέτας το οποίο το δέχτηκε μια χαρά. Περιμένω να με βοηθήσουν κι από τον παιδικό σταθμό, κι επίσης να έρθει ο Ιούνιος ώστε να στεγνώνουν καλύτερα τα ρούχα και είμαι σίγουρη ότι θα γίνει ο χαμός! Φιλιά πολλά και καλημέρα!

    • mamaggela

      Γεια σου Ελένη! Σε ευχαριστώ πολύ και εύχομαι καλή επιτυχία και σε εσάς!
      Όταν δεν ήθελε η Ελευθερία τις έλεγα: μα έχεις δει τις φουσκάλες όταν κάνεις πιπί και άλλα τέτοια διασκεδαστικά :)
      Αν πάλι ήθελε το καθισματάκι θα την άφηνα. Νομίζω είναι μια χαρά αν τους αρέσει! Αν έχεις και τα ειδικά παιδικά σκαλοπατάκια για να βάζει τα ποδαράκια του αλλά και για να ανεβαίνει μόνο του είμαι σίγουρη θα τα πάτε περίφημα. Φιλιά πολλά!

  • ουφ μεγαλο θεμα εθιξες τώρα! αρχικα έκανα οτι περιγράφεις! είμαστε 26 μηνών, έχουμε το γιογιο από τα χριστούγεννα περίπου, το έχουμε εξερευνήσει, το έχουμε παίξει, το έχουμε μεταφέρει σε όλο το σπίτι, την περνω μαζί μου στην τουαλετα να βλεπει και κάθεται και αυτη στο γιο γιο της. Το βασικό μας θέμα όμως είναι οτι δεν θέλει να βάλει βρακάκι με τι-πο-τα! τι εχουμε παει και εχουμε αγοράσει όλη την disney σε βρακάκια, τι αγοράσαμε με άλλες παραστάσεις που της ”γυάλισαν΄΄, τιποτα! θέλει μονο πάνα! και μαλιστα κάναμε και πισωγύρισμα γιατί εκεί που τα έλεγε τώρα σταμάτησε και να τα λέει. Προς το παρόν την άφησα ήσυχη γιατί δεν θέλω να συνδέσει αρνητικά το βρακάκι στο μυαλό της, και ποντάρω στο κατακαλόκαιρο, στην ζέστη και κυρίως στα μαγιό που θα φοράει ώστε να την πείσω και για τα βρακάκια! προβλήματα που έχουμε!

    • mamaggela

      Στην ίδια ηλικία είναι περίπου και η Ελευθερία (27 μηνών).
      Σχετικά με τα βρακάκια εγώ έκανα αυτό με τη μεζούρα που γράφω στο άρθρο. Αν δεν έπιανε αυτό, ίσως να δοκίμαζα να βάλω τα βρακάκια σε διάφορα κουκλάκια της και μέσα από θεατρικό παιχνίδι (θα είχα σκεφτεί από πριν τι να πω) να της περνούσα διάφορα μηνύματα. Είναι σημαντικό να μην νιώσουν πίεση.
      Καλή επιτυχία εύχομαι! Είμαι σίγουρη ότι θα πάνε όλα καλά :)

  • Μπράβο βρε Αγγέλα! Κι εμείς κλείνουμε τα 2 και ξεκινάμε πιο ενεργά! Πολύ χρήσιμες οι συμβουλές σου, θα πιάσουν τόπο σίγουρα!

    • mamaggela

      Καλή αρχή Βέρα! Χαίρομαι που σου άρεσαν οι συμβουλές!

  • Ειρήνη Λουίζου

    Εμείς είμαστε αυτόν τον καιρό στη διαδικασία και πάμε καλά…τα κακά μας έχουν μείνει αλλά που θα πάει θα τα καταφέρουμε και αυτά! Αν και είναι η δεύτερη φορά που το περνάω αυτό που συνειδητοποιώ είναι πως κάθε παιδί ακόμα και μέσα στην ίδια οικογένεια αντιμετωπίζει αυτό το θέμα διαφορετικά…Super οι συμβουλές.
    Σου έχω και ένα βραβείο! Όποτε θέλεις πέρασε να το παραλάβεις!
    Πολλά φιλιά

  • Ειρήνη Λουίζου

    Βρισκόμαστε κι εμείς στην ίδια διαδικασία και αυτό που συνειδητοποιώ αν και είναι η δεύτερη φορά που το περνάω είναι πως κάθε παιδί ακόμα και μέσα στην ίδια οικογένεια αντιμετωπίζει με εντελώς διαφορετικό τρόπο το θέμα αυτό. Super οι προτάσεις…προς το παρόν πάμε καλά και συνεχίζουμε χωρίς πίεση!
    Σου έχω και ένα βραβείο. Όποτε θέλεις έλα να το παραλάβεις.
    Πολλά φιλιά

    • mamaggela

      Αν και δεν έχω 2ο παιδί, νομίζω έχεις δικίο, κάθε φορά είναι διαφορετική.
      Μια χαρά τα πάτε…με δυο παιδιά, θα έχεις περισσότερες συμβουλές σίγουρα :)
      Ειρήνη, σε ευχαριστώ για το βραβείο!! Θα μιλήσουμε με μνμ! Φιλιά πολλά

  • mommyinhappiness

    Καλώς σε βρήκα Αγγέλα! Πολλά μπράβο για τον τρόπο που χειρίστηκες την εκπαίδευση γιο γιο!

    • mamaggela

      Σε ευχαριστώ mommyinhappiness και καλώς σε βρήκα!
      Θα τα λέμε :)