Πώς να γίνεις πιο ευτυχισμένος άνθρωπος για το υπόλοιπο της ζωής σου!

Εχθές το βράδυ διάβασα ένα πολύ ωραίο άρθρο της Casey Mullins με τίτλο “How to Be a Happier Person For the Rest of Your Life”(Πώς να γίνεις πιο ευτυχισμένος άνθρωπος για το υπόλοιπο της ζωής σου).

Υποστηρίζει πως η ευτυχία είναι μεταδοτική και ότι τελικά δεν είναι τόσο δύσκολο να είσαι ευτυχισμένος!

Θα αναφερθώ σε 2 τρόπους και τους υπόλοιπους μπορείτε να τους διαβάσετε στο αρχικό της άρθρο.

1. Απαλλαγείτε από την οδική οργή!
2. Βοηθήστε τους ηλικιωμένους!

mamaggela_oldman
Πολλές φορές όλοι μας αντιδράμε με νεύρα όταν κάποιο αυτοκίνητο μπροστά μας ‘οδηγάει σαν χελώνα’. Μπορεί εμείς οι ίδιοι να βιαζόμαστε αλλά τις περισσότερες φορές δεν βιαζόμαστε πραγματικά, απλά θέλουμε να αντιδράσουμε!

Ας πούμε στον εαυτό μας, ότι μπορεί να έχει μέσα στο αυτοκίνητο μια γαμήλια τούρτα και πάει σιγά γιατί φοβάται μην ‘καταρρεύσει’.
Αν αυτό το αυτοκίνητο πάει πάρα πολύ γρήγορα, εμείς πάλι θέλουμε να αντιδράσουμε ίσως από φόβο μην μας τρακάρει!
Ας πούμε στον εαυτό μας, ότι μπορεί μόλις να ενημερώθηκε ότι κάποιο αγαπημένο του πρόσωπο είναι στο νοσοκομείο.
Οι πιθανότητες να πέφτουμε μέσα είναι ελάχιστες αλλά μπορεί και να μην είναι. Όλοι αξίζουμε αυτή την σκέψη της αμφιβολίας.

Σήμερα το πρωί πηγαίνοντας στη δουλειά, ένα στενό πριν φτάσω στο γραφείο, σταματάει ένα αυτοκίνητο μπροστά μου στη μέση του δρόμου. Αρχικά περίμενα λίγο, μετά κόρναρα στιγμιαία…τελικά πλησίασα τον οδηγό και τον ρώτησα αν χρειάζεται κάτι.

Ήταν ένας γεράκος, μάλλον χαμένος στα στενά και αγχωμένος γιατί έψαχνε να βρει το σπίτι του ξαδέρφου του που ήταν άρρωστος.
Του είπα ότι δεν γνωρίζω κάποιον με αυτό το όνομα και μου είπε ‘δεν πειράζει, σε ευχαριστώ όμως παιδί μου που σταμάτησες’.
Καθώς πάρκαρα το αυτοκίνητο, σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να τον είχα βοηθήσει λίγο παραπάνω και τελικά μόλις βγήκα από το αυτοκίνητο τον συνάντησα πάλι μπροστά μου!

Σταματάει δίπλα γιατί αρχικά δεν κατάλαβε ότι ήμουν πάλι εγώ. Τον ρώτησα αν έχει κάποια διεύθυνση να μου δώσει για να τον βοηθήσω αλλά δεν είχε, αν έχει κάποιο αριθμό τηλεφώνου για να πάρω τηλέφωνο και να ρωτήσω που είναι το σπίτι αλλά δεν είχε τίποτα μαζί του.

Μου απαντούσε και δάκρυζε, δεν ξέρω γιατί!

Του είπα ότι καλύτερα είναι να πάει σπίτι του να πάρει τηλέφωνο να του δώσουν περισσότερες πληροφορίες και μετά να ξανά έρθει να ψάξει και η απάντηση που πήρα ήταν: “Αυτό θα κάνω παιδί μου έχεις δίκιο, σε ευχαριστώ, έχεις πολύ καλή καρδιά και θα είσαι ευτυχισμένη στη ζωή σου!”

Μετά ο γεράκος έφυγε!

Το post αυτό το είχα γράψει για το Μαμά..δες Μπαμπά…δες και δημοσιεύτηκε πρώτη φορά εδώ.

photo by elbyincali

Τα κορίτσια της γκαρνταρόμπας, κόκκινο κραγιόν και flip flops χαβαγιάνας!

mamaggela_card

[Οι εντυπώσεις μου σε fast forward]

Άγχος!!
Αργά το βράδυ, μια μέρα πριν το συνέδριο, σιγά μην καταφέρω να κοιμηθώ!

Η πρώτη μου σκέψη: Η Άσπα. Στέλνω μήνυμα στο chat και όσο δεν έβλεπα το ‘seen by Aspa’ (ότι το διάβασε και σύντομα θα μου απαντήσει), τόσο πιο πολύ αγχωνόμουν.

Λες και δεν είχε να ασχοληθεί με τόσες χιλιάδες πράγματα το τελευταίο βράδυ πριν από το συνέδριο, αλλά έπρεπε να είναι πάνω από το laptop και να προσπαθεί να ηρεμήσει εμένα.
Φυσικά μου απάντησε, φυσικά με ηρέμησε και φυσικά κατάφερε να με κοιμίσει :)

Η δεύτερη σκέψη, πριν προλάβει να μου απαντήσει η Άσπα, ήταν να βρω κάποια blogger να δω αν είναι το ίδιο αγχωμένη με εμένα ή μόνο εγώ είχα την τύχη. Έστειλα στην Kids’ Cloud.

Την ήξερα; OXI!
Είχαμε μιλήσει ποτέ; OXI!
Γιατί τη σκέφτηκα; ΔΕΝ ΞΕΡΩ!
Με ηρέμησε; ΜΑ ΤΟ ΡΩΤΑΣ;
Τι μου είπε; ‘Εξάλλου, θα μιλήσεις για κάτι που κάνεις με αγάπη, δικό σου, άρα δεν έχεις κάτι να φοβάσαι!

Άγχος;;;; Τι είναι αυτό; Εγώ δεν ξέρω πλέον, μη με ρωτάς!

Ήρθε η μέρα που ΟΛΟΙ περιμέναμε. Ξυπνητήρι στις 05:00, αεροδρόμιο και φύγαμε μαζί με την Αλεξάνδρα.

mamaggela_σύννεφα

ΦΤΑΣΑΜΕ πολύ νωρίς!
Πρώτη εικόνα: η χαμογελαστή Κατερίνα, μου παρέδωσε το πρώτο καρτελάκι που δόθηκε στο συνέδριο. Σφιχτή αγκαλιά, ανεβήκαμε τις φούξια σκάλες (αν και τώρα που το σκέφτομαι, ανεβήκαμε από το ασανσέρ, αλλά δεν έχει σημασία), μας έδειξε το χώρο και καταλήξαμε στην γκαρνταρόμπα.

Μείναμε για λίγο εκεί με την Αλεξάνδρα μέχρι να συντονίσουμε λίγο τις σκέψεις μας.
Όλοι μας ρωτούσαν που να αφήσουν τα μπουφάν τους, πως ανοίγει η πόρτα, ποιο καρτελάκι να πάρουν. Τα κορίτσια της γκαρνταρόμπας, δηλαδή!
Πως να μην νιώσω ‘σαν στο σπίτι μου’, αλήθεια! :)

Μετά ήπιαμε καφεδάκι, φάγαμε πρωινό (σαν στο σπίτι μας).
Λίγο αργότερα βλέπω το γείτονα Χρήστο. Μα τον ήξερα ήδη!

Α να και η Ελένη, η Χριστίνα, η Εύα. Όλη η Κρήτη εκεί. Ελάτε να πιούμε καφέ.

Να και η Άσπα, η Νάταλι, η Kids’ Cloud μα τις ήξερα ήδη!
Ξεκινάνε οι ομιλίες, αλλά δεν ήταν μόνο η μουσική που με έκανε να χαλαρώσω. Ήταν οι παιδικές φωνές και τα ουααα ουααα από τα μωράκια που άκουγα που και που μέσα στο πλήθος! Κανένας ομιλητής ή θεατής δεν ενοχλήθηκε ούτε στο ελάχιστο. Πως θα μπορούσε άλλωστε αφού ήταν..Σαν Στο Σπίτι Μας (Σ.Σ.Σ.Μ)!

Παρακολουθούσα τις ομιλίες και ταυτόχρονα πόσταρα στο facebook. Επικοινωνούσα με τον άντρα μου, τις φίλες μου. Δηλαδή, Σ.Σ.Σ.Μ.
Με την Άννα (δεν την είχα ξαναδεί ποτέ), εντοπίσαμε που κάθεται η κάθεμιά μας, με οδηγίες μέσα από το facebook!
mamaggela_facebook1.jpeg

Μέσα στην ημέρα, είδα όλες όσες ήδη ‘ήξερα’, την Λίτσα, τα Ανθομελάκια, τους Kapa, την Ασπασία, το Κωνσταντίνο, τη Βέρα, την Όλγα, το Βασίλη, την Καλλιόπη, την Πέπη, τη Φλώρα, την Πολυάνα, την Χριστίνα και πολλούς άλλους.

Στο διάλειμμα γνώρισα και το συντονιστή του πάνελ μας, τον Κώστα. Να μου μιλάτε στον ενικό ζήτησε, έχω στενή σχέση με τη Κρήτη, μας είπε. Ε εντάξει πιο χαλαρή δεν γινόταν να είμαι!

Ήρθε η στιγμή που άκουσα το όνομα μου για να βγω στο πάνελ: Άλλαξα διάφορες θέσεις αλλά εκείνη τη στιγμή, δίπλα μου ήταν η Όλγα και από την άλλη πλευρά μια άλλη κοπέλα, που τώρα δεν θυμάμαι το όνομα, αλλά ήταν πολύ φιλική. ‘Δίπλα μου’ όμως ήταν και ο άντρας μου, το παιδί μου, οι φίλοι μου.

Ανέβηκα στο πάνελ και δίπλα μου ήταν η Χριστίνα, που έχουμε μοιραστεί τόσα πολλά μέσα από τις CretaMums, και τον Κωνσταντίνο από την άλλη πλευρά που μετέδιδε μια ηρεμία με το λόγο του. Στο ίδιο πάνελ ήταν η Ασπασία αλλά και η Γεωργία και δυστυχώς την τελευταία δεν πρόλαβα να γνωρίσω. Απέναντι είχα την Άσπα, που ανταλλάζαμε χαμόγελα, αληθινά χαμόγελα αλλά και την Βέρα, που την εντόπισα πολύ εύκολα με το κόκκινο κραγιόν :) Απέναντι είχα όλους όσους αγαπούν το blogging αλλά πάνω απ’ όλα αγαπούν τα παιδιά τους!

Όλα ΑΥΤΑ και πολλά ακόμα με έκαναν να μην αγχωθώ καθόλου, να νιώσω Σ.Σ.Σ.Μ και ας ήταν η πρώτη φορά που μιλούσα σε συνέδριο.

Είμαι σίγουρη ότι ξέχασα πολλούς και πολλά, αλλά στο fast forward δεν τα προλαβαίνεις όλα. Έτσι δεν είναι;

Όσο για τις ομιλίες, ήταν όλες μοναδικές, απ’ όλες πήρα ιδέες και εμπνεύστηκα. Κάποιες με εντυπωσίασαν.

Μου άρεσε ο Ζίσσης Μπέλλας για το χιούμορ του, η Ελένη Πετρουλάκη γιατί είχα πιαστεί να κάθομαι στη καρέκλα και τέντωσα λίγο το κορμί μου, η Αλεξάνδρα Καραπιδάκη γιατί τα είπε τέλεια (και όχι δεν το λέω γιατί αν δε στηρίξεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει :), η Κατερίνα Χλωροκώστα γιατί με γέμισε με σκέψεις & όνειρα, με ξεσήκωσε, η Στέλλα Τσάλα & ο Κωνσταντίνος Κοκκορόγιαννης γιατί με γέμισαν με κέφι & αγάπη, ο Γιάννης Γιαννούδης γιατί λέει πολύ ωραίες ιστορίες, η Έφη Ανέστη γιατί μου έδειξε τρόπους να διαχειρίζομαι το άγχος μου…με ειλικρίνεια αλλά και ο Θεοδωρής Τσεκούρας που πολύ έξυπνα και με χιούμορ έδινε ‘πάσα’ στον επόμενο ομιλητή!

Από την ομιλία της Κατερίνας.

mamaggela_alexandra

Η Αλεξάνδρα από το Papaki.gr και εγώ!
Αυτή η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από τον Κων/νο Ηλιόπουλο (apotingonia.wordpress.com) Σε ευχαριστώ Κων/νε.

Αυτή είναι η σαϊτα που έστειλα εγώ!

Αυτή είναι η σαϊτα που έστειλα εγώ!

mamaggela_σαϊτα

Αυτή είναι η σαϊτα που μου έστειλαν!

Φυσικά, δεν ξεχνάω και το ‘φωτογράφο’ Βασίλη (αν και ο επίσημος φωτογράφος του συνεδρίου ήταν άλλος) που με μια ‘πιρουέτα’ αποθανάτισε τη μαμαδομπαμπαδομπλογκερσφυχταγκαλιασμένη πόζα στο πάρτυ!

Όσο για τα πάνελς, (όπως μου είπε και η Kids’ Cloud), όλοι μίλησαν με αγάπη, χωρίς να είμαστε ειδικοί, χωρίς να έχουμε ξαναμιλήσει μπροστά σε τόσο κόσμο. Μιλήσαμε για κάτι δικό μας και δεν είχαμε να φοβηθούμε για τίποτα!

Μικροί μεγάλοι το αποτέλεσμα, σας δικαίωσε! Θα τα πούμε του χρόνου λοιπόν και του παραχρόνου και του παραπαραχρόνου και του παραπαραπαραχρόνου…..!

Δικαιωματικά και μόνο που το πρώτο καρτελάκι του συνεδρίου το πήρε Κρητικιά, το επόμενο συνέδριο πρέπει να γίνει στη Κρήτη ε!:)

Ε για πείτε bloggers, χωρίς να θέλω να σας επηρεάσω, αλλά δε θα ερχόσασταν Κρήτη για ένα ωραίο ταξιδάκι, καλοκαιρινό στην ακρογιαλιά με παγωμένη μπύρα, φρέσκο ψαράκι και με σαγιονάρες flip flops χαβαγιάνας;

Όλα ξεκίνησαν από ένα ‘τίποτα’ ;) !

psifiakesgeitonies
Ντριν, Ντριν, Ντριν!!!!

– Ναι, παρακαλώ;
– Έλα Άσπα μου, τι κάνεις; Η Αγγέλα είμαι. Είπα να τα πούμε και από το τηλέφωνο επιτέλους! Χαχαχαχαχα.
– Έλα Αγγέλα μου, χαχαχα καλά έκανες, καλά είμαι εσύ; Η Ελευθερία τι κάνει;
– Καλά είμαστε εγώ και η μικρή! Εσένα τα κορίτσια σου, η Εβίτα και η Εβελίνα τι κάνουν;
– Μια χαρά είναι! Στο σχολείο είναι τώρα.
– Πω πω διάβασα τις ατάκες τους σήμερα, φοβερές όπως πάντα! Χαχαχα
– Ναι, ναι είδες. Χαχαχα
– Ήθελα να σε ρωτήσω σχετικά με την ομιλία μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα!
– Ναι, να σου πω….μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα!
– Τέλεια, σε ευχαριστώ! Ανυπομονώ να σε δώ και από κοντά!
– Εγώ σε ευχαριστώ, ό,τι χρειαστείς ξαναμιλάμε, και εμείς ανυπομονούμε να σε γνωρίσουμε!
– Φιλιά πολλά!
– Φιλάκια!

Έκλεισα το τηλέφωνο και χαμογελούσα για καμιά ώρα ακόμα :)

Όλα ξεκίνησαν από ένα τίποτα! Από μια απλή αναζήτηση στο γκούκλι!

Πριν 14 μήνες
θυμάμαι καθόμουν στο χαλάκι, στο δωμάτιο της Ελευθερίας, ενώ η Ελευθερία έπαιζε και εγώ έψαχνα από το κινητό κάτι στο γκούγκλ (κάτι για την Ελευθερία θα ήταν αλλά δεν θυμάμαι τι) και έπεσα στο blog της Άσπας. Από το πρώτο της άρθρο, ταυτίστηκα μαζί της! Διάβασα και 2ο άρθρο και 3ο και 4ο και 5ο ήθελα να διαβάσω όλο το blog!

Το πρώτο μου σχόλιο στο blog της ήταν αυτό:
Εγώ:
Καλημέρα Άσπα.
Έχθες ανακάλυψα το blog και προβλέπω να γίνω πολύ fun!!! :) Μανούλα και εγώ με την αξιολάτρευτη Ελευθερίτσα μας, 11 μηνών σήμερα.

Άσπα:
Αγγέλα καλώς ήρθες! Να τη χαίρεσαι την Ελευθερία και θα χαρώ να τα λέμε!!!

Πριν 13 μήνες
της έστειλα ένα email με subject: Για να γνωριστούμε καλύτερα :)

Πριν 12 μήνες
ανακάλυψα τους Μαμά…δες Μπαμπά…δες και μετά από λίγο τους μικροί Μεγάλοι. Μέσα από αυτές τις διαδικτυακές πύλες, έμαθα πόσα blog μαμαδομπαμπάδων υπήρχαν και εγώ δεν είχα ιδέα.

Πριν 11 μήνες
ανακάλυψα στο twitter τις αγαπημένες μου CretaMums. Μέσα από τις Cretamums γνώρισα την Χριστίνα και τις 8 πριγκίπισσες, αλλά και πολλές άλλες.

Πριν 10, 9, 8 μήνες αλλά και πριν 1 μέρα και κάθε μέρα
γνωρίζω νέες μαμάδες και μπαμπάδες. Κάποιες έχουν blog, κάποιες δεν έχουν, σε κάποιες κάνω like, σε κάποιες αφήνω σχόλια, κάποιες μόνο τις διαβάζω. Με κάποιες έχουμε γνωριστεί περισσότερο και έχουμε ανταλλάξει email έχουμε μιλήσει στο chat, λέμε στο facebook καλημέρα, καληνύχτα, και γενικά τα λέμε! Τα λέμε και χαμογελάμε μαζί, συγκινούμαστε, κάνουμε όνειρα, μοιραζόμαστε εμπειρίες και μιλάμε για τα παιδιά μας.

Πριν 6 μήνες
Ανέβασα το πρώτο μου άρθρο στο δικό μου blog.

Πριν 4 μήνες
Η Άσπα μίλησε για μένα στο mamamila.

Πριν 3 μήνες 
Έγραψα το πρώτο μου άρθρο στους Μαμά…δες Μπαμπά…δες και γνώρισα αυτή την απίθανη ομάδα καλύτερα.
Διάβασα για αυτούς και όλα όσα έχουν δημιουργήσει, είδα ομιλίες τους στο youtube, γίναμε διαδικτυακοί φίλοι, άκουσα τα καλύτερα σχόλια και τώρα θέλω πολύ να γνωρίσω από κοντά την Άσπα, τον Χρήστο, την Κατερίνα και όλα τα παιδιά.

Πριν 15 ημέρες
έλαβα ένα email αν θα ήθελα να συμμετάσχω στο συνέδριο Ψηφιακές Γειτονιές.

Σε 17 ημέρες από σήμερα
θα βρίσκομαι στο συνέδριο Ψηφιακές γειτονιές στο panel των bloggers. Θα γνωρίσω από κοντά όλους όσους γνωριζόμαστε αλλά δεν γνωριζόμαστε και τελικά θα γνωριστούμε……ή μήπως θα ξαναγνωριστούμε;  :)

Από μια απλή αναζήτηση στο Google, έχω την δική μου ψηφιακή γειτονιά. Ο καθένας μας έχει τη δική του ψηφιακή γειτονιά που κάθε μέρα μεγαλώνει, κάθε μέρα δυναμώνει! Αν θέλουμε να βρούμε κάποιο αρνητικό, αυτό θα ήταν ότι δεν υπάρχει η ‘φεϊς του φεϊς’ επικοινωνία.
Κανόνισαν όμως οι μικροί Μεγάλοι γι’ αυτό, κάνουν ένα φουουου και το εξαφανίζουν αυτό το εμπόδιο, με το συνέδριο που θα γίνει στις 20 Απριλίου.
Να σας πω την αλήθεια, για όλα έχουν κανονίσει, ακόμα και για τα ωραία πλαστικά ποτήρια με λεμονάδα και με γκλιν γκλον παγάκια έχουν κανονίσει!

Αλλά και εμείς οι bloggers έχουμε κανονίσει τα δικά μας. Θέλετε λίγο από παρασκήνια;
Σήμερα έβαψα το μαλλί, έχω κανονίσει να χτενιστώ μια μέρα πριν το συνέδριο, έχω κλείσει το αεροπορικό εισιτήριο, έχω ήδη διαλέξει ποιο μαμαδίστικο φόρεμα θα φορέσω :) και τέλος, έχω ήδη φανταστεί το ατελείωτο ‘κους κους’ που θα κάνουμε με τη Χριστίνα και θα χαμογελάμε, το βράδυ μετά το συνέδριο στο σπίτι της, όπου θα με φιλοξενήσει.

Όλα ξεκίνησαv από ένα τίποτα! Έτσι είναι οι Ψηφιακές Γειτονιές!

θα είμαι και εγώ εκεί!

10 tips για να αγαπήσει το παιδί σας τα παραμύθια!

Διαβάζω παραμύθι

 

Ένα υπέροχο σεμινάριο δημιουργικής αφήγησης παραμυθιού της Ασπασίας Βασιλάκη που πραγματοποιήθηκε στο Laculturela και παρακολούθησα πριν λίγο καιρό, με έκανε να βλέπω το παραμύθι και την αφήγησή του πολύ διαφορετικά.

Μέσα από αυτό το άρθρο θέλω να προτείνω διάφορα tips που βοήθησαν εμένα και ίσως να φανούν χρήσιμα και σε σας.

1. Είναι σημαντικό να έχετε ένα συγκεκριμένο μέρος, μια γωνίτσα στο σπίτι σας που θα διαβάσετε με το παιδί σας το παραμύθι. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι απαγορευτικό να διαβάσετε σε κάποιο διαφορετικό μέρος, όποτε το θελήσετε. Μια μεγάλη μαξιλάρα στο πάτωμα, μια αγαπημένη πολυθρόνα, στη γωνία του καναπέ ή στο αγαπημένο σας χαλάκι είναι κάποια μέρη που μπορείτε να διαλέξετε ή και να δημιουργήσετε.

2. Δημιουργήστε κατάλληλες συνθήκες. Θα πρέπει να έχετε την κατάλληλη διάθεση εσείς και το παιδί σας για να μπείτε στο όμορφο κόσμο του παραμυθιού. Αν δεν έχετε όρεξη μπορείτε να το πείτε στο παιδί σας και να του διαβάσετε κάποια άλλη στιγμή. Μια ήσυχη στιγμή είναι ιδανική για να ξεκινήσετε την αφήγηση. Πάρτε αγκαλιά το παιδί σας και κρατήστε το παραμύθι ώστε να το βλέπετε και οι δυο. Αν θέλετε, ανάλογα με το ύφος του παραμυθιού, μπορείτε να βάλετε μια απαλή μουσική χωρίς λόγια. Δοκιμάστε το!

3. Βρείτε έναν όμορφο τρόπο για να ανοίγετε τα παραμύθια σας. Πάρτε ένα ραβδί και πείτε στο παιδί σας ότι πρέπει να πει ‘ντιγκιντι γκλον’ για να ανοίξει μαγικά το εξώφυλλο ή ότι πρέπει να φυσήξει δυνατά φουουουουου για να ανοίξει ή ότι πρέπει να χτύπησει το εξώφυλλο του παραμυθιού με το χεράκι του ‘τοκ τοκ’ και αμέσως μετά αυτό θα ανοίξει.

4. Κάντε το διάβασμα ενδιαφέρον με διαφορετικές φωνές και ερμηνείες. Κάντε χοντρή φωνή όταν μιλάει μια αρκούδα και ψ ι λ ή  φ ω ν ή όταν μιλάει ένα πουλάκι. Δείξτε μέσα από τον τόνο της φωνής σας και από τις εκφράσεις στο πρόσωπό σας το συναίσθημα λύπη :( χαρά :) φόβο :{ …! Βρείτε μια μελωδία για να τραγουδάτε στο παιδί σας όταν το παραμύθι έχει κάποιο νανούρισμα ή κάποιο στίχο.

5. Βάλτε διάφορα αντικείμενα και πράξεις μέσα στην διαδικασία. Η Ελευθερία έχει ένα παραμύθι που αναφέρει για την αίσθηση από το βαμβάκι και εγώ με ένα βαμβάκι εκείνη την στιγμή ακουμπάω το μάγουλο της κόρης μου. Όταν το παραμύθι αναφέρει για τον άνεμο, φυσάω στο πρόσωπό της. Όταν το παραμύθι αναφέρει για θάλασσα ή ποτάμι πάρτε ένα γαλάζιο μαντίλι και κάντε τα κύματα. Βάλτε την φαντασία σας να δουλέψει!

6. Βάλτε τα παραμύθια του παιδιού σας σε σημείο που να τα φτάνει. Αν φοβάστε μήπως τα σκίσει, βάλτε αυτά τα οποία δεν είναι τόσο σημαντικά για εσάς για να μπορεί να τα κάνει ότι θέλει και να τα διαβάζει όποτε το επιθυμεί. Μαζί με αυτά μπορείτε να βάλετε και φυλλάδια με παιχνίδια ή περιοδικά που δεν θέλετε. Εγώ προσπαθώ να της υπενθυμίζω ότι τα βιβλία μας τα προσέχουμε και δεν τα καταστρέφουμε.

7. Η βόλτα στα βιβλιοπωλεία, στις εκθέσεις και στις βιβλιοθήκες βοηθάνε ώστε το παιδί να αγαπήσει τα παραμύθια. Πολύ συχνά πάμε μαζί με την κόρη μου στο βιβλιοπωλείο χωρίς να αγοράσουμε απαραίτητα κάποιο καινούριο παραμύθι. Πάμε απλώς και κοιτάζουμε, ξεφυλλίζουμε, μυρίζουμε τα βιβλία και τα παραμύθια.

8. Πάρτε 2 καρέκλες, τοποθετήστε τις σε μια απόσταση πλάτη με πλάτη, ρίξτε από πάνω μια κουβέρτα πάρτε ένα φακό και ένα παραμύθι και μπείτε μέσα στη καλύβα με το παιδί σας για να διαβάσετε το παραμύθι σας.

9. Δημιουργήστε δικές σας ιστορίες και διηγηθείτε τις στα παιδιά σας. Μπορείτε να τους μιλήσετε για το πως περνούσατε όταν ήσασταν εσείς παιδιά! Τρελαίνονται να σας ακούν να μιλάτε για τις δικές σας ιστορίες! Ζητήστε από το παιδί σας να σας πει και αυτό ένα παραμύθι.

10. Τα παιδιά αντιγράφουν! Όταν σας βλέπουν να κρατάτε συχνά στα χέρια σας ένα βιβλίο και να το διαβάζετε, κρατάνε αυτή την εικόνα στην μνήμη τους και το ίδιο θα θέλουν να κάνουν και αυτά.

Τις περισσότερες ιδέες, μας τις πρότεινε η Ασπασία και προσωπικά τις βρήκα πολύ αποτελεσματικές.

Εκτός από τις παραπάνω ιδέες μας έδωσε και κάποια λίστα με αγαπημένα παραμύθια. Θα σας αναφέρω παραμύθια μέσα από αυτή την λίστα που έχουμε αγοράσει αλλά και δικά μου που η κόρη μου και εγώ τα έχουμε λατρέψει.

– Όλη η σειρά της Τρεις Μορόνι είναι πάρα πολύ καλή (φόβος, αγάπη, ζήλεια…. Πόσο μου αρέσει…..)
– Το δέντρο που έδινε (Σελ Σιλβερστάιν)
– Θέλω μια αγκαλιά ( Τζον Ρόου)
– Η Μέλπω η μοναδική (Μαρία Ρουσάκη)
– Η υπόσχεση είναι υπόσχεση (Εύα Θάρλετ)
– Όταν η μπάλα ονειρεύεται τρελά (Χρήστος Μπουλώτης)
– Θα σε κρατάω εγώ σφιχτά στην αγκαλιά μου (Ντέπι Λιόρι)
– Κοκκινοσκουφίτσα, Η αληθινή ιστορία (Ανιέζε Μπαρούτσι)
– Ο κύριος ύπνος (Guerin Virginie)
– Μα, ποιος είναι μες στο αβγό (εκδόσεις Σαββάλας)
– Ο μικρός σκαντζόχοιρος μια χειμωνιάτικη νύχτα (Κριστίνα Μπάτλερ)
– Ο Κύριος Μάνος Μόνος (Ασπασία Βασιλάκη)

Επίσης, μια καλή λίστα την οποία την έφτιαξε η Ελένη Γαρυφαλάκη και είναι διαλεγμένα ένα προς ένα μπορείτε να βρείτε και εδώ.

Αρκετά παραμύθια τα παραγγέλνω από το internet γιατί πετυχαίνω καλύτερες τιμές και συγκεκριμένα από το politeianet.

Θα χαρώ πολύ να μου πείτε και τα δικά σας tips που σας βοήθησαν ώστε το παιδί σας να αγαπήσει το παραμύθι αλλά και να μου πρότεινετε παραμύθια αγαπημένα για να τα προσθέσω στη λίστα μου!

photo by EAP Malaysia

Τι θα κερδίσω αν φτιάξω και εγώ το δικό μου blog;

blogging
“Πες μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι;” ή ”Πες μου το blog σου να σου πω ποιος είσαι;” 

Στην εποχή μας; Μάλλον το δεύτερο!

Όλοι -και όταν λέμε όλοι, εννοούμε όλοι :) – πρέπει να έχουν ένα blog!
Ναι, μιλάω και για εσάς που διαβάζετε αυτή τη στιγμή αυτό το άρθρο!
Για να διαβάζετε αυτό το άρθρο οι πιθανότητες είναι να είστε κάποιος που εργάζεστε ή έχετε στενή σχέση με το διαδίκτυο.

Και τώρα θα σκέφτεστε: μα εγώ γιατί να έχω blog, τι έχω να πω, έχω κάτι να προσφέρω, δεν ξέρω πως να φτιάξω ένα blog, θα με διαβάζει κανείς?

Ας ξεκινήσουμε με τα οφέλη που θα έχετε αν δημιουργήσετε ένα blog για τον εαυτό σας.

 1. Ναι, έχεις και ΕΣΥ φωνή και μια ιστορία να μας πεις!
 

Μια νέα φωνή, μια νέα ιστορία η οποία μπορεί να φτάσει σε χιλιάδες ανθρώπους μέσα από τη δύναμη του Διαδικτύου.

Πολλοί από εσάς ίσως να σκέφτεστε ότι υπάρχουν ήδη χιλιάδες bloggers που γράφουν για το ίδιο θέμα. Ναι, αυτό είναι αλήθεια, αλλά αυτό που είναι επίσης αλήθεια είναι ότι κανένας από αυτούς τους bloggers δεν έχει… τη δική σας φωνή!

Κάθε blogger έχει διαφορετικό στυλ που γράφει, διαφορετικό τρόπο που παρουσιάζει και αναλύει τα πράγματα. Δεν έχει σημασία αν κάποιος άλλος έχει ήδη καλύψει ένα θέμα ή έχει πει τη γνώμη του για κάτι. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ‘εσύ’ έχεις να πεις για κάτι.

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράσει τη γνώμη του και αν αισθάνεστε ότι είστε παθιασμένος και έχετε κάτι να πείτε, τότε μπορείτε να το κάνετε εύκολα γράφοντας γι’ αυτό, στο blog σας.

2. Μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο, ακόμα και ανώνυμα!
 

Πιστεύετε ότι υπάρχουν μερικά πράγματα που πρέπει να αλλάξουν στην κοινωνία αλλά δεν θέλετε να πάρετε θέση; Πιστεύετε ότι πρέπει να αλλάξει ο τρόπος που λειτουργούν τα σχολεία, να σταματήσει η βία στα παιδιά, αλλά φοβάστε ότι αν εκφράσετε την άποψη σας θα επηρεάσει αρνητικά τη ζωή σας;

Δημιουργείστε ένα blog και μοιραστείτε τις σκέψεις σας ανώνυμα ή με διαφορετική ταυτότητα από την πραγματική.

 
3. Μπορείς να γνωρίσεις χιλιάδες ανθρώπους από κάθε μέρος της γης!
 

Ποιος δε θέλει φίλους που να είναι από τον ίδιο χώρο; Το blogging είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να συνδεθείτε με άλλους ανθρώπους, ανεξάρτητα από το που ζουν στον κόσμο.
Είναι γεγονός ότι οι άνθρωποι θέλουν να αλληλεπιδρούν με άλλους που μοιράζονται τα ίδια ενδιαφέροντα και τους αρέσει να μιλούν για τα ίδια πράγματα.

Προσωπικά, έχω κάνει ήδη πολλούς νέους φίλους και έχω το blog μου μόλις 5 μήνες! Γιατί όχι και εσύ; Είναι απίστευτο και τόσο μαγικό! Ένα σχόλιο στο άρθρο μου ή ένα προσωπικό email ήταν μόνο η αρχή για να αποκτήσουμε μια πιο συχνή επικοινωνία.

4. Γνώρισε μια άλλη άποψη!

Όταν συνδέεστε με άλλους ανθρώπους και μπείτε στον κόσμο του blogging, θα δείτε ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που τους ενδιαφέρει να ακούσουν αυτό που έχετε να πείτε.

Ψάχνοντας στη bloggογειτονιά θα βρείτε από άλλους bloggers μια διαφορετική άποψη από τη δική σας για το ίδιο θέμα ή οποία μπορεί να βοηθήσει ώστε να βελτιώσετε την κατανόηση σας και να δείτε τα πράγματα από μια νέα προοπτική.

Μπορείτε να απαντήσετε στις ερωτήσεις που έχουν οι αναγνώστες σας και ακούγοντας τις παρατηρήσεις τους, να γίνεται ένας καλύτερος άνθρωπος.

5. Ένα άρθρο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα! Ναι, το blogging είναι υγεία!
 

Πιστεύω ακράδαντα ότι όταν θα αρχίσετε να μοιράζεστε τις σκέψεις σας με τους άλλους και να εκφράζετε τις απόψεις σας θα είστε πιο υγιής.

Για μένα, το blogging είναι ένας τρόπος μέσω του οποίου μπορώ να εκφράσω το πως αισθάνομαι. Όχι μόνο αυτό, αλλά μου επιτρέπει επίσης να βοηθήσω άλλους ανθρώπους.

Αν νομίζετε ότι ξέρετε αρκετά πράγματα για κάτι, τότε γιατί να μη δημιουργήσουμε ένα blog και να το μοιραστείτε;

Αν πιστεύετε ότι μπορείτε να δώσετε μια καλή συμβουλή, ότι οι άνθρωποι θα ήθελαν τις συνταγές που ξέρετε, ότι θα απολαύσουν να διαβάσουν για το που έχετε ταξιδέψει, τότε θα πρέπει σίγουρα να δημιουργήσει ένα blog.

Μπορείτε να βοηθήσετε πολλούς ανθρώπους με την ανταλλαγή των εμπειριών που είχατε.
Το blogging είναι μια υγιής δραστηριότητα και βοηθάει να ξεφύγετε από το ψυχολογικό στρες!

 
6. Με το blogging θα ανακαλύψεις τον εαυτό σου! 

Μου συμβαίνει το εξής: κάθε μέρα, τυχαίνει να ανακαλύψω κάτι νέο, κάτι διαφορετικό, κάτι το οποίο δεν ξέρω για τον εαυτό μου.

Η γνώση για τον εαυτό μας είναι το καλύτερο πράγμα που μπορούμε να έχουμε. Χρειάζεται χρόνος για κάποιον να καταλάβει ποιος ή ποια είναι ως άτομο.

Πρέπει να έχετε ακούσει ή συναντήσει κάποιους ανθρώπους που έχουν ‘βαρεθεί’ με τη ζωή που έχουν περάσει και λένε ότι δεν ήταν σε θέση να κάνουν τα πράγματα που ήθελαν να κάνουν.

Έχοντας τα μέσα για να κάνετε κάτι που θέλετε να κάνετε, έστω και για λίγο, μπορεί να σας βοηθήσει να ανακαλύψετε ποιος είστε και να σας επιτρέψει να συνδεθείτε με τα ενδιαφέροντά σας.
Ξεκινώντας ένα blog μπορεί να σας δείξει, αυτό που πραγματικά είστε παθιασμένοι.

Σίγουρα θα υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου άρχισε να αυξάνεται το ενδιαφέρον του blogger σε πράγματα που ούτε καν γνώριζε πριν.

Ποιος ξέρει, μπορεί να βρείτε και εσείς τον εαυτό σας μέσα από το γράψιμο. Ξεκινώντας ένα blog μπορεί να σας επιτρέψει να καταλάβετε τι σας αρέσει και να αρχίσετε να γράφετε για τη συγκεκριμένη θέση.

7. Ετοιμάσου να αποκτήσεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου!
 

Πιστεύω ότι η έναρξη ενός blog σας παρέχει επίσης την ευκαιρία να οικοδομηθεί η εμπιστοσύνη σας.

Αν ξέρετε μερικές χρήσιμες συμβουλές και θέλετε να τις μοιραστείτε με άλλους μέσα από το blog σας, ο κόσμος θα δείξει ενδιαφέρον για αυτό που έχετε να πείτε.

Μπορείτε να μοιραστείτε ότι θέλετε με τους αναγνώστες σας και αν το περιεχόμενο τελικά είναι χρήσιμο, τότε οι αναγνώστες θα συνειδητοποιήσουν ότι είστε κάποιος που μπορεί να θεωρηθεί ως ‘ειδικός’ στο συγκεκριμένο θέμα.

Όλοι γνωρίζουμε ότι το να θεωρηθούμε ως ‘ειδικός’ είναι κάτι το οποίο μας κάνει να νιώθουμε υπερήφανοι. Έτσι, εάν αισθάνεστε ότι ξέρετε κάτι, τότε γιατί να μην το μοιραστείτε και που ξέρετε, ίσως μέσα στο χρόνο να θεωρηθείτε ως ‘ειδικός’.

Υπάρχουν πολλά οφέλη από τη δημιουργία ενός blog που θα σας επιτρέψουν να ζήσετε μια πιο ευτυχισμένη ζωή και να κάνετε αυτό που πάντα θέλατε να κάνετε.

Που να το φανταζόμουν ότι πριν από ένα χρόνο σχεδόν, φοβόμουν να ξεκινήσω το δικό μου blog και ήταν η Άσπα αυτή που με ενέπνευσε και σήμερα γράφω αυτό το άρθρο και προσπαθώ εγώ να σας επηρεάσω να φτιάξετε το δικό σας blog!

Τι λέτε, θα τα καταφέρω να σας εμπνεύσω? ;) Θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια από εσάς που θέλετε να κάνετε το δικό σας blog, αλλά και από τους ήδη bloggers που θέλουν να συμπληρώσουν αυτή την λίστα με τα δικά τους οφέλη σχετικά με το blogging!

Keep blogging, κόσμε!

photo by alamodestuff