Πως να μεγαλώσεις παιδιά με μεγάλη αυτοπεποίθηση, ακόμα κι αν εσύ δεν έχεις!

mamaggela.gr
Τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ το lifehack το οποίο είναι ένα ευρέως αναγνωρισμένο blog με άρθρα και συμβουλές για να βελτιώσεις διάφορες πτυχές της ζωής σου. Σας προτείνω να μπείτε και να διαβάσετε άρθρα από εκεί.

Πρόσφατα έπεσα σε ένα άρθρο της Leslie Frey το οποίο θέλησα να μεταφράσω και να μοιραστώ μαζί σας, μιας και πιστεύω ότι περιγράφει ένα θέμα που απασχολεί πολλούς από εμάς, είτε είμαστε γονείς είτε όχι. Διαβάστε το σε ελεύθερη μετάφραση.

”Θέλεις τα παιδιά σου να έχουν αυτοπεποίθηση ώστε να μπορέσουν να βγουν στον κόσμο και να ζήσουν ικανοποιητικές ζωές! Την ίδια στιγμή θέλεις να προστατέψεις τα παιδιά σου από το να πληγωθούν!

Έχεις σκεφτεί ότι μπορεί οι καλές σου προθέσεις να μεγαλώσεις τα παιδιά σου με ασφάλεια να έρχονται σε διαμάχη με την ανάπτυξη της αυτοπεποίθησής τους;

Σαν βιωματική παιδαγωγός με πάνω από 15 χρόνια εμπειρίας δουλεύοντας με παιδιά και εφήβους, σου προσφέρω αποδεδειγμένες οδηγίες για να βοηθήσεις τα παιδιά σου να κερδίσουν αυτοπεποίθηση ώστε να αντιμετωπίζουν κάθε πρόκληση.

Από που προέρχεται η αυτοπεποίθηση;

Το μοντέλο ‘Comfort Zone’ παρέχει το Α και το Ω της οικοδόμησης της εμπιστοσύνης.

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε 3 ξεχωριστές ζώνες λειτουργίας:

✔ The Comfort Zone (ζώνη άνεσης)
✔ The Stretch Zone (ζώνη έκτασης – τεντώματος)
✔ The Panic Zone (ζώνη πανικού)

Ενώ όλοι μας έχουμε και τις τρεις αυτές ζώνες, τα όρια για κάθε ζώνη διαφέρουν για τον καθέναν από εμάς. Επίσης, αυτά τα όρια αλλάζουν κατά την διάρκεια της ζωής μας.

comfort_zone

The Comfort Zone – Η Ζώνη Της Άνεσης

Όταν λειτουργούμε μέσα στην Comfort Zone, νιώθουμε ασφαλείς. Τα γεγονότα είναι προβλέψιμα. Όταν βαριόμαστε, ξέρουμε πως να βρούμε το ερέθισμα που ψάχνουμε. Νιώθουμε ιδιαίτεροι, αγαπητοί και συνδεδεμένοι.

Οι ‘σπόροι’ της αυτοπεποίθησης είναι απόλυτα ενωμένοι με την Comfort Zone γιατί ξέρουμε ακριβώς πως να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας. Καμία γνώση όμως δεν αποκτιέται μέσα στη Comfort Zone γιατί κάθε ανάγκη ικανοποιείται εφαρμόζοντας αυτά που ήδη γνωρίζουμε.

The Stretch Zone – Η Ζώνη Της Έκτασης (του τεντώματος)

Οποτεδήποτε νιώσουμε άβολα, τότε βρισκόμαστε στη Stretch Zone. Αν και νιώθουμε αβεβαιότητα, ίσως και τρόμο, η Stretch Zone είναι το ‘βασίλειο’ του ενθουσιασμού και της ανάπτυξης. Μαθαίνουμε νέες πληροφορίες για τον κόσμο και ανακαλύπτουμε νέες ικανότητες που δεν γνωρίζαμε ότι έχουμε.

Φανταστείτε έναν αρσιβαρίστα. Για να αυξήσει τη δύναμή του, σηκώνει βάρη συχνά. Όσο συνεχίζει να σηκώνει βάρη, τα κιλά που μπορεί να σηκώσει αυξάνονται.
Ομοίως, όσο περισσότερο προσπαθούμε να βρισκόμαστε στη Stretch Zone, στην πραγματικότητα αλλάζει το μέγεθος της Comfort Zone. Επίσης, επεκτείνεται η Stretch Zone γιατί μαθαίνουμε δημιουργικές στρατηγικές για την αντιμετώπιση του άγχους χωρίς πανικό.

Ο αρσιβαρίστας πρέπει να συνεχίσει να σηκώνει τα βάρη για να διατηρήσει τη δύναμή του. Εάν σταματήσει, θα χάσει τη δύναμη του και δεν θα είναι σε θέση να σηκώσει τα βάρη που κάποτε μπορούσε.
Πρέπει συνεχώς να περνάμε χρόνο στη Stretch Zone καθόλη την διάρκεια της ζωής μας διαφορετικά η Comfort Zone θα συρρικνωθεί.
Δεδομένου ότι τα όρια στη Stretch Zone συνεχώς αλλάζουν, πρέπει να αυξάνουμε τη δυσκολία των προκλήσεων έτσι ώστε να αισθανόμαστε ότι ευρύνουμε τους ορίζοντες μας.

The Panic Zone – Η Ζώνη Του Πανικού

Αν ο αρσιβαρίστας σηκώσει πολύ βάρος ή σηκώνει πολύ συχνά βάρη χωρίς να δώσει τον απαιτούμενο χρόνο στους μύες του να ξεκουραστούν, τότε θα τραυματιστεί. Οι πιθανότητες είναι αυτή η εμπειρία του τραυματισμού να τον μεταφέρει στην Panic Zone.

Υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χωρίζει τη Stretch Zone από την Panic Zone. Όταν αυτή η γραμμή διασχίζεται, η μάθηση και η ανάπτυξη σταματάει. Αυτό λέγεται τραύμα. Δεν χρειάζεται να είναι με κεφαλαίο Τ το τραύμα. Ακόμα και μικρά τραύματα μπορούν να προκαλέσουν βλάβη. Η Panic Zone διαβρώνει την εμπιστοσύνη, επειδή το μήνυμα που στέλνουμε στους εαυτούς μας είναι ‘δεν μπορώ να το χειριστώ αυτό’.

The Infinite Panic Zone – Η Απέραντη Ζώνη Πανικού

panic_zone
Όταν οι άνθρωποι έχουν ελάχιστη εμπειρία στη Stretch Zone, δεν έχουν τις ευκαιρίες που χρειάζονται ώστε να αναπτύξουν την Comfort Zone. Νιώθουν αυτοπεποίθηση μόνο σε πολύ περιορισμένες περιπτώσεις.

Επιπλέον, η ανοχή τους να ζήσουν εμπειρίες στη Stretch Zone είναι χαμηλή. Πολύ γρήγορα θα καταλήξουν στην Panic Zone.Πανικοβάλλονται και η αντίδραση τους είναι πολύ δραματική και ενεργοποιεί τους γύρω τους, οι οποίοι στη συνέχεια θα παρέμβουν για να ανακουφίσουν τον πανικό και να αποκαταστήσουν την άνεση. Αυτό είναι και το μοτίβο ενός μωρού, το οποίο είναι απόλυτα εξαρτημένο από άλλους για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του.

Όταν τα παιδιά ή οι ενήλικες ξοδεύουν πάρα πολύ χρόνο στη Comfort Zone, χωρίς επαρκή χρόνο στη Stretch Zone, θα αναπτύξουν μια απέραντη Panic Zone. Όταν συναντούν προκλήσεις, έχουν κάποιες στρατηγικές για να χειριστούν αυτά τα συναισθήματα. Όταν όμως εξαντληθούν αυτές οι λίγες στρατηγικές που γνωρίζουν, θα μεταπηδήσουν στην Panic Zone. Η απέραντη Panic Zone τους κρατά παγιδευμένους και δημιουργεί ακατάλληλες αντιδράσεις για την ηλικία τους. Η μόνη διέξοδος είναι να αρχίσουν να επεκτείνουν την Comfort Zone και τη Stretch Zone κάνοντας πράγματα με μεγάλη πρόκληση.

Η εικόνα της αυτοπεποίθησης

kids_confidence
Οι άνθρωποι με αυτοπεποίθηση έχουν μεγάλες Comfort Zones που τους επιτρέπουν να αισθάνονται άνετα σε μια ευρεία ποικιλία περιστάσεων. Επίσης, έχουν αποκτήσει υψηλή ανοχή σε καταστάσεις αβεβαιότητας και έτσι έχουν αρκετά βαθιά Stretch Zone. Επειδή δε φοβούνται, οι συνθήκες που πραγματικά τους αναγκάζουν να μεταπηδήσουν στην Panic Zone είναι πολύ λίγες.

Οι άνθρωποι που έχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, ως εκ τούτου, είναι άνθρωποι που έχουν περάσει εκτεταμένες ώρες στην Stretch Zone. Κάποιοι μπορεί να το έχουν κάνει γιατί η ζωή τους ανάγκασε. Άλλοι μπορεί να έχουν κάνει στρατηγικές επιλογές για να κάνουν προκλητικά πράγματα που απαιτούσαν να δοκιμαστούν σωματικά, νοητικά, συναισθηματικά και πνευματικά. Οι εμπειρίες τους, τους απέδειξαν ξανά και ξανά ότι έχουν την ικανότητα να αντιμετωπίσουν καταστάσεις και να νιώσουν άνετα με αυτό που κάποτε τους ήταν άγνωστο.

Πώς να επεκτείνεις την Comfort Zone

Η επέκταση του Comfort Zone συμβαίνει δοκιμάζοντας νέα πράγματα που έχουν μεγάλη πρόκληση. Εξ ορισμού, αυτό θα μας κάνει να νιώθουμε άβολα. Αυτή η δυσφορία, ωστόσο, εξυπηρετεί ένα σκοπό. Κινεί τα όρια της Comfort Zone και της Stretch Ζώνη, αναπτύσσοντας μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αντοχή.

Είναι σαφές ότι για να χτίσουμε παιδιά με αυτοπεποίθηση πρέπει να τολμήσουμε να τα αφήσουμε να νιώσουν άβολα, δυσάρεστα.

Ρόλος ‘Γονέα Ακροβάτη’

Η ανατροφή των παιδιών είναι ένα από τα πιο γενναία πράγματα που μπορούμε να κάνουμε στη ζωή μας. Βασικά, η δουλειά μας είναι να ενθαρρύνουμε το παιδί μας να τολμήσει να βγει σε ένα τεντωμένο σχοινί και να περπατήσει πάνω στη γραμμή μεταξύ της Stretch Zone και της Panic Zone.

Είναι δελεαστικό να πούμε ότι οι γονείς μένουν με ασφάλεια στο έδαφος βλέποντας το παιδί να κρέμεται πάνω από το κεφάλι τους, αλλά δεν πρέπει να είναι έτσι. Όχι, πρέπει και εμείς οι γονείς να είμαστε στο τεντωμένο σχοινί ακριβώς δίπλα στα παιδιά μας, κάνοντας τα δικά μας λάθη. Κανένας μας δεν θα είναι σε στέρεο έδαφος. Μπορεί να νιώσουμε ασταθείς και αβέβαιοι, όπως ακριβώς θα νιώσει και το παιδί μας. Αυτό όμως είναι φυσιολογικό.

Δεν χρειάζεται να είμαστε ‘master στα τεντωμένα σχοινιά’ για να βοηθήσουμε το παιδί μας. Απλά πρέπει να συμμετέχουμε ενεργά σαν να είμαστε ένας συμμαθητής του. Στην πραγματικότητα, βλέποντας τον εαυτό μας ως μαθητή και όχι ως δάσκαλο, μας επιτρέπει να συμπάσχουμε με το παιδί μας και να σχετιζόμαστε με τους αγώνες που αντιμετωπίζει.

Κατευθυντήριες γραμμές για συνάδελφους ακροβάτες ;)

Έτσι γενναία όπως θα αποδεχθείτε αυτή την πρόκληση, χρησιμοποιήστε και αυτές τις οδηγίες για να βοηθήσετε το παιδί σας να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση:

1. Αποδεχθείτε την ελευθερία επιλογής του παιδιού σας.

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε μια φυσική ανάγκη να αναπτυχθούμε και να μάθουμε. Τα παιδιά θέλουν να αισθάνονται περήφανα για τον εαυτό τους και να ξέρουν ότι μπορούν να κάνουν προκλητικά πράγματα. Όταν αναγκάζουμε τα παιδιά να μάθουν πριν να είναι έτοιμα, τα αποδυναμώνουμε. Με το να αποδεχόμαστε την επιλογή του παιδιού μας, ενισχύουμε την εμπιστοσύνη στον εαυτό του.

2. Μοιραστείτε πληροφορίες για να ενδυναμώσετε το παιδί σας ώστε να πάρει μια τεκμηριωμένη απόφαση.

Μοιραστείτε με το παιδί σας το σκεπτικό σας πίσω από την επιθυμία σας για να κάνει κάτι. Χρησιμοποιήστε λέξεις και λόγους που είναι κατάλληλα για την ηλικία του και την ανάπτυξή του. Ακόμα και τα μικρά παιδιά μπορούν να επεξεργαστούν απλουστευμένες εξηγήσεις.

3. Μάθετε να αναγνωρίζετε τα σημάδια μεταξύ Stretch Zone και Panic Zone του παιδιού σας.

Γνωρίστε τις αντιδράσεις του παιδιού σας όταν βρίσκεται στη Stretch Zone. Μερικές από τις αντιδράσεις του μπορεί να είναι ευχάριστες, επειδή ορισμένες πτυχές της Stretch Zone είναι συναρπαστικές. Άλλες πτυχές της Stretch Zone είναι τρομακτικές και θα δείτε μη κολακευτικές συμπεριφορές από το παιδί σας.

Όταν το παιδί σας είναι στην Stretch Zone, δώστε του χώρο και επιτρέψτε του να αγωνιστεί χωρίς να νιώσει ότι θα κριθεί. Όταν το παιδί σας γλιστρήσει στην Panic Zone, να το καθησυχάσετε ώστε να νιώσει ασφαλές και αποδεχτό αλλά με πραγματικά στοιχεία. Μην παραβλέψετε τον φόβο του.

4. Δημιουργήστε σκόπιμα διαδικασίες με κάποια εξέλιξη έτσι ώστε να αυξήσετε τις προκλήσεις.

Εισάγετε προοδευτικά διάφορα επίπεδα άγνοιας και δυσφορίας. Δημιουργήστε έναν μη-απειλητικό χώρο με σκοπό το άγνωστο να γίνει γνωστό και το δυσάρεστο να γίνει άνετο. Η ανάπτυξη είναι μια διαδικασία. Όταν επικεντρωθείς στη σπουδαιότητα της διαδικασίας, τα αποτελέσματα θα ξεδιπλωθούν στο χρόνο τους.

5. Γίνετε εσείς ο ίδιος η πηγή της ήρεμης αυτοπεποίθησης.

Όταν το παιδί σας σας κοιτάζει με φόβο, είναι σημαντικό να μην αντικατοπτρίζονται οι δικοί σας φόβοι πίσω σε αυτό. Να προσφέρετε ασφάλεια λέγοντας, «Μπράβο! Πραγματικά ξεπερνάς τον εαυτό σου αυτή τη στιγμή. Θα νιώσεις μεγάλη εμπιστοσύνη στον εαυτό σου μόλις τα καταφέρεις. Κοίταξε πόσο μακριά έχεις έρθει ήδη.» Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, να επαινείτε την προσπάθεια του παιδιού σας.

6. Προκαλέστε τις δεξιότητες και τις συμπεριφορές που θέλετε για το παιδί σας.

Μέσα από το παιχνίδι προκαλέστε το παιδί σας να δοκιμαστεί στις παλιές του ικανότητες και σταδιακά να αναλαμβάνει ολοένα και πιο δύσκολες προκλήσεις. Κάντε αυτά τα ερωτήματα:

– Τι μπορεί να συμβεί αν προσπαθήσουμε αυτό; Πόσο κακό ή ζημιά θα μπορούσε να μας προκαλέσει; Πόσο πιθανό είναι αυτό;

– Τι μπορούμε να κάνουμε για να παραμείνουμε όσο το δυνατόν πιο ασφαλείς αν προσπαθήσουμε αυτό;

– Αξίζει το ρίσκο γι’ αυτό που θα μάθουμε και θα κερδίσουμε;

7. Αφήστε το παιδί να αγωνίζεται να βρει λύσεις.

Σαν παρτενέρ ενός αρσιβαρίστα, είστε δίπλα του για να τον ενθαρρύνετε και να διασφαλίσετε ότι δεν θα τραυματιστεί, αλλά δεν σηκώνετε τα βάρη γι” αυτόν.

Να προσφέρετε συμβουλές που στο παρελθόν είχαν δουλέψει για εσάς, αλλά να επιβραβεύετε το παιδί αν επιλέξει να μην δοκιμάσει το δικό σας τρόπο. Πείτε του, «σου έχω εμπιστοσύνη ότι θα βρεις την άκρη.» Θυμίστε του τις λύσεις που το ίδιο το παιδί χρησιμοποίησε παλιότερα σε παρόμοιες καταστάσεις.

8. Επεξεργαστείτε με προσοχή τις εμπειρίες του παιδιού σας για να έχει κέρδος από αυτές.

Η εμπειρία χωρίς μετέπειτα συζήτηση και σκέψη χάνει την πολύτιμη ευκαιρία για μάθηση. Χρησιμοποιήστε αυτές τις ερωτήσεις για να βοηθήσετε το παιδί σας να μάθει από τις δύσκολες εμπειρίες:

– Τι έχεις μάθει τώρα που δεν το ήξερες πριν;

– Ποιο ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι; Τι έκανες για να ξεπεράσεις αυτή τη δυσκολία;

– Αισθάνεσαι περήφανος για τον εαυτό σου; Ποιες στιγμές σε έκαναν να νιώσεις περήφανος;

– Πώς αλλιώς θα μπορούσε αυτό που μόλις έμαθες να σου είναι χρήσιμο σε μια διαφορετική κατάσταση;

Τι θα συμβεί στη συνέχεια;

Αλλάζοντας τον τρόπο σας σαν γονέας ΕΙΝΑΙ αναβάθμιση της Stretch zone σας. Στην αρχή, θα αισθανθείτε άβολα και ανασφαλείς για τον εαυτό σας. Να έχετε πίστη ότι θα εξελιχθείτε και η Comfort Zone σας θα μεγαλώσει.

Τολμήστε να μεγαλώσετε τα παιδιά σας σε ένα ‘τεντωμένο σχοινί’ – έτσι θα μεγαλώσετε παιδιά που θα έχουν μεγάλη αυτοπεποίθηση.

Μεγαλώστε παιδιά που θα ξέρουν να αγωνίζονται, να αποτυγχάνουν αλλά να προσπαθούν ξανά και ξανά.

Μεγαλώστε παιδιά που ξέρουν πώς να αποτύχουν και να γελάνε γι “ αυτό χωρίς ντροπή.

Μεγαλώστε παιδιά που ξέρουν πώς να έχουν μια όχι και τόσο συνηθισμένη στάση ζωής, διότι η ηθική τους δείχνει την αλήθεια.

Μεγαλώστε παιδιά πιο ισχυρά από εσάς, που θα σας τρομάζουν οι ικανότητές τους και θα δακρύζετε με την ανθρωπιά τους…”

Το post αυτό το είχα γράψει για τις CretaMums και δημοσιεύτηκε πρώτη φορά εδώ.

Πηγή: How to Raise Kids Who Have Rock-Star Confidence, Even When You Don’t
Photos by Aikawa Ke, lifehack

Τι έμαθα από την κόρη μου όταν έσπασε το δόντι της.

teethΉταν ένα πρωινό του Δεκέμβρη.
Η Ελευθερία μαζί με τον μπαμπά της είχαν βγει στη γειτονιά και έπαιζαν κρυφτό, λίγο πριν ξεκινήσουμε για τον παιδικό.

Ήταν η σειρά της Ελευθερίας να κρυφτεί και έτρεξε με χαρά προς τη κρυψώνα της αλλά παραπάτησε σε ένα σκαλοπάτι.

Έπεσε κάτω, το πρόσωπό της ακούμπησε στο έδαφος και έσπασε το δόντι της. Έτρεxε αίμα και τα χείλη της άρχισαν αμέσως να πρήζονται.

Μετά που σταμάτησε η αιμορραγία, την πήγαμε στην οδοντίατρο για να σιγουρευτούμε ότι όλα ήταν καλά. Όντως δεν ήταν κάτι σοβαρό.

O άντρας μου και εγώ σε όλη αυτή τη διαδικασία, ήμασταν αρκετά ψύχραιμοι αλλά η Ελευθερία φάνηκε να στεναχωρήθηκε αρκετά. Τουλάχιστον στην αρχή.

Σίγουρα ένιωθε πόνο, ίσως φοβήθηκε με το αίμα και προφανώς στεναχωρήθηκε που έσπασε το δόντι της και δεν μπορεί να ξανά γίνει όπως ήταν πριν.

Τις πρώτες ώρες, τα συναισθήματα της ήταν ανάμικτα και κυρίως αρνητικά. Στην αρχή έκλαιγε, μετά ήταν ήσυχη, δε μιλούσε ιδιαίτερα και ήθελε συνέχεια αγκαλιά.

Στο αυτοκίνητο, γυρνώντας από την οδοντίατρο, ξαφνικά αλλάξε η διάθεσή της, χαμογέλασε και φωνάξε με χαρά:
– Μαμααααά, έσπασα το δόντι μου όπως και η Πέππα!

Από εκείνη τη στιγμή και μετά, δεν ξανά έκλαψε, το πρόσωπό της έλαμψε, είχε χαρούμενη διάθεσή και συνέχεια χαμογελούσε.

Σήμερα, που έχουν περάσει 3 μήνες, μας λέει ότι το αγαπημένο της δόντι είναι το σπασμένο.

Αυτό που μου έμαθε η κόρη μου όταν έσπασε το δόντι της είναι ότι κάποιες φορές όταν αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα, τα πράγματα που βλέπουμε αλλάζουν!

Photo by Trey Ratcliff