Πρώτη φορά στον παιδικό σταθμό!


Όταν η κόρη μου ήταν ακόμα νεογέννητο, όλοι μου έλεγαν ‘απόλαυσε κάθε στιγμή γιατί ο χρόνος κυλάει γρήγορα’. Δεν είχα ιδέα πόσο αλήθεια ήταν αυτό, μέχρι σήμερα.

Το πιο δύσκολο πράγμα του να είσαι γονιός είναι ότι  κ ά θ ε  στιγμή του παιδιού σου είναι η πρώτη…και η τελευταία. Η στιγμή περνάει και χάνεται.

Ήταν μόλις χθες που η μικρή μου Ελευθερία γεννήθηκε και όμως σε λίγες μέρες θα μπει στο σχολικό, με την σάκα στον ώμο για να πάει στον παιδικό σταθμό.

Ήταν μόλις εχθές που αν δεν την θήλαζα εγώ, δεν μπορούσε να φάει μόνη της και όμως σε λίγες μέρες θα είναι ανεξάρτητη και θα ξεκινήσει μια καινούρια φάση της ζωή της.

Κάθομαι και σκέφτομαι πόσο γρήγορα έχουν περάσει τα τελευταία 2.5 χρόνια. Παρά τις προσπάθειες μου να παραμείνει μωρό, ο χρόνος πέρασε τόσο γρήγορα. Οι στιγμές που ήταν βρέφος πέρασαν και ξαφνικά είναι μεγάλη και θα πάει ‘σχολείο’.

Είμαι όμως ενθουσιασμένη που θα κάνει φίλους και θα τους βλέπει καθημερινά. Είμαι ενθουσιασμένη που θα είναι μόνη της για πρώτη φορά και θα είναι ανεξάρτητη.

Αυτές οι στιγμές για έναν γονιό είναι δύσκολες. Και υπέροχες. Και χαρούμενες. Και καταπληκτικές.

Καλή πρώτη σχολική χρονιά στη ‘μικρή’ μου κόρη και σε όλα τα παιδιά!