Οι 8 πριγκίπισσες!

Μια φορά και έναν καιρό ήταν 8 πριγκίπισσες! Μην φανταστείτε πριγκίπισσες της παλιάς εποχής!

Πριγκίπισσες της νέας εποχής, της τεχνολογίας με facebook, blogs, smart phones, ipads και όλα τα σχετικά!

Η κάθε μια ήταν ξεχωριστή με την δική της ομορφιά, με την δική της δύναμη και την δική της ζωή!

Η μια πριγκίπισσα ήταν πολύ οργανωτική, δυναμική στα τερτίπια της ζωής. Είχε πολλά χαρίσματα και όλες οι υπόλοιπες την θαύμαζαν που ήταν μέσα σε όλα και πάντα τα προλάβαινε όλα. Αυτή η πριγκίπισσα ήταν και η αιτία που γνωρίστηκαν όλες οι πριγκίπισσες μεταξύ τους! Δεν θα μπορούσε να ήταν καμία άλλη!

Η άλλη πριγκίπισσα ήταν ένας άνθρωπος που μπορούσε να προσαρμοστεί σε όλες τις συνθήκες! Ταίριαζε με όλες τις υπόλοιπες πριγκίπισσες και μπορούσε να αντεπεξέλθει σε οποιαδήποτε περίσταση με απόλυτη ευκολία και χωρίς καθόλου άγχος.

Η άλλη πριγκίπισσα ήταν πάντα αισιόδοξη και μέσα στο κέφι! Πάντα με το χαμόγελο και χαιρόσουν να είσαι μαζί της γιατί σου ανέβαζε την διάθεση. Είχε ένα μαγικό τρόπο όλα τα παιδάκια να την αγαπάνε και να διασκεδάζουν πολύ μαζί της!

Η άλλη πριγκίπισσα ήταν γεμάτη εκπλήξεις στο λόγο της! Ήξερες ότι πίσω από μια κουβέντα της είχες τόσα πολλά να μαντέψεις! Ήταν μοναδική στο να σε καθηλώνει ευχάριστα και να περιμένεις με αγωνία να βρεις την συνέχεια.

Η άλλη πριγκίπισσα δε μιλούσε πολύ αλλά όταν είχε να μας διηγηθεί μια ιστορία μας ξάφνιαζε όλες γιατί πάντα η δική της ιστορία ήταν η καλύτερη και διαφορετική από όλες!!

Η άλλη πριγκίπισσα είχε μεγάλη δύναμη στα λόγια της. Μπορούσε να μιλάει με τις ώρες χωρίς να κάνει κανένα σαρδάμ, και χωρίς να κουραστείς να την ακούς. Ο λόγος της πλούσιος, με άποψη και πάντα με χιούμορ!

Η άλλη πριγκίπισσα ήταν ένας απόλυτα θετικός και ευγενικός άνθρωπος, “ψυχή” θα έλεγα! Ο λόγος της παραμυθένιος και περιγραφικός! Την παρακολουθούσες με απόλυτη ησυχία και δεν τολμούσες να την διακόψεις μη χάσεις την συνέχεια!

Για την τελευταία πριγκίπισσα δε θα μιλήσω. Ίσως μιλήσουν οι υπόλοιπες 7 για αυτήν! :)

Η αλήθεια είναι ότι αυτές οι πριγκίπισσες είναι οι μαμαδοφίλες μου!

Το τελευταίο διάστημα έχουν κυκλοφορήσει διάφορα άρθρα στη μαμαδογειτονιά σχετικά με τις φιλίες. Το είχα καιρό μέσα στο μυαλό μου να γράψω και εγώ ένα άρθρο για αυτές τις 8 πριγκίπισσες αλλά δεν το αποφάσιζα! Αυτή όμως είναι η μαγεία και η αίγλη της μαμαδογειτονιάς, σου δίνουν το κίνητρο! Συγκεκριμένα το κίνητρο μου το έδωσε η Kapa. Me without you…tea without biscuit! με το δικό της περιγραφικό άρθρο το οποίο με εκφράζει σε πολλά από αυτά που αναφέρει.

Όπως για παράδειγμα αυτή η πρόταση: “Είχα και εξακολουθώ να έχω  τις παιδικές  μου φίλες που αγαπώ και είναι πάντα εκεί, έχοντας το κομμάτι τους στη ζωή και στην ψυχή μου.”  Αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια και για εμένα!!

Με τις 8 πριγκίπισσες λοιπόν, αν και είναι πολύ πρόσφατες φίλες, έχουμε μοιραστεί πολλά!

Tην περασμένη εβδομάδα ήταν καλεσμένες στο σπίτι μου. Ήταν η σειρά μου!

Ναι, σχεδόν κάθε 15 ημέρες έχουμε έξοδο!
Τι έξοδο? Μαζευόμαστε σε ένα σπίτι από τα 8 (κυκλικά το πάμε) πίνουμε κρασάκι, τσιμπάμε κάτι αλλά ο κύριος στόχος μας είναι να κουβεντιάζουμε, να μοιραζόμαστε εμπειρίες και να περνάμε καλά!  Οι κανόνες είναι ξεκάθαροι!✔ Συνάντηση στις 21:30
✔ Babysitting o μπαμπάς ή η γιαγιά
✔ Ενδυμασία επίσημη (τιάρες, 12ποντα, χρυσαφικά κ.τ.λ)
✔ Βαφόμαστε (ναι, ναι βαφόμαστε!)
✔ Δεν βοηθάει καμία στη προετοιμασία του τραπεζιού πέρα από την οικοδέσποινα. Μια κουράζεται και επτά ξεκουράζονται, τέλος!

Τα μεσάνυχτα πια (03:00 – 03:30) όταν είχαν φύγει τα κορίτσια και ξαπλώσαμε με τον άντρα μου, γυρνάει και μου λέει είμαι χαρούμενος που είσαι χαρούμενη!

Πέρα από αυτές τις συναντήσεις όμως είναι τόσα πολλά αυτά που έχουμε μοιραστεί!
Θυμάμαι που δόθηκε ξαφνικά σήμα να μαζευτούμε, γιατί υπήρχε ένα σοβαρό θέμα συζήτησης. Σε μισή ώρα σχεδόν όλες ήμασταν παρούσες!

Πολλές φορές, κάπου στις 21:30, 10 παρά, ίσως και λίγο αργότερα ή λίγο πιο νωρίς, μιλάμε διαδικτυακά όλες μαζί. Λέμε ότι μας έρθει! Κυρίως γελάμε και αυτό είναι που μου αρέσει. Αλλά έχουμε μοιραστεί ανησυχίες, προβληματισμούς, έχουμε βοηθήσει, συμβουλέψει η μία την άλλη, έχουμε πάρει αποφάσεις, έχουμε νευριάσει, έχουμε θυμώσει, έχουμε κάνει όνειρα και έχουμε ταξιδέψει…!

Θυμάμαι τις εκδρομές που έχουμε πάει που επιτέλους γνωρίστηκαν και οι άντρες μας μεταξύ τους. Είχαν ακούσει τόσα πολλά για εμάς τις πριγκίπισσες που ήταν σαν να μας ήξεραν ήδη!

Θυμάμαι τις εκπλήξεις που έχουμε κάνει με μεγάλη επιτυχία και πολλά γέλια! Έχουμε κάνει babysitting στα παιδιά της άλλης, έχουμε φτιάξει γλυκά μαζί, έχουμε ανταλλάξει ρούχα, έχουμε κάνει δώρα, έχουμε πάει σε σεμινάρια, καφέδες……είναι τόσες πολλές οι στιγμές που φοβάμαι μην τις ξεχάσω!!

Πλέον η μια έχει ανάγκη να ακούσει νέα από την άλλη. Αν περάσει κάποιο διάστημα χωρίς να βρεθούμε ή να μιλήσουμε, κάτι μας λείπει! :) Δεν είναι μαγικό?

Είμαστε μια για όλες και όλες για μια, όπως πολλές φορές έχουμε ξεστομίσει!

Πάνω από όλα όμως, πιστεύω πως καμία μας δεν ξεχνάει ότι όλες αυτές τις όμορφες εμπειρίες τις χρωστάμε στα παιδιά μας! Έχουν δημιουργηθεί τόσες μοναδικές φιλίες, ακόμη και διαδικτυακές, και ένας βασικός λόγος είναι τα παιδιά μας!

Είναι σημαντικό να δίνουμε το παράδειγμα στα παιδιά μας σχετικά με το πόση αξία έχουν οι φίλοι στη ζωή μας και ότι κίνητρο για μια φιλία μπορεί να είναι η ανάγκη για ψυχαγωγία, επικοινωνία και ασφάλεια, η ανάγκη του να βρεις και να προσφέρεις εκτίμηση, αγάπη και κατανόηση!

Η κόρη μου είναι ο λόγος που ανακάλυψα τις cretamums και μέσα από τις cretamums, τις 7+1 πριγκίπισσες!

Αφιερωμένο σε εμάς, πριγκιπέσσες μου!

Σήμερα η μέρα είναι….Ραφαέλα!

Την περασμένη Κυριακή, φιλοξενήσαμε στο σπίτι μας την αγαπημένη φίλη της Ελευθερίας μαζί με τους γονείς της.

Φίλες

Βλέπω πως της έχει ιδιαίτερη αδυναμία, (η αλήθεια είναι πως και εμείς ταιριάζουμε με τους γονείς της), οπότε είχαμε πει να έρθουν από το πρωί να πιούμε καφεδάκι, να φάμε το μεσημέρι, αν νυστάξουν τα πιτσιρίκια να κοιμηθούν και γενικά να περάσουμε όλη μέρα μαζί.

Το είχαμε συζήτησει από την Τρίτη αλλά εγώ έκανα το λάθος να το πω στη κόρη μου την ίδια μέρα.

– Ελευθερία, ξέρεις ποιος θα έρθει την Κυριακή?
– Ναι! (πάντα ναι λέει όταν της κάνω αυτή την ερώτηση)
– Ποιος??
– Γιαγιά, παππούς, νονός, Μηνάς….. (λέει διάφορους στη προσπάθεια της να μαντέψει)
– Η Ραφαέλα θα έρθει!!
– Τώρα!! (ήθελε να έρθει τώρα!)
– Ελευθερία, σήμερα είναι Τρίτη, η Ραφαέλα θα έρθει την Κυριακή. Θα πρέπει να περάσει η Τετάρτη, η Πέμπτη, η Παρασκευή, το Σάββατο και μετά ποιος θα έρθει???
– Ραφαέλαααα!!!! Ζήτω!!!

Κάθε μέρα λοιπόν, μου έλεγε ‘Ραφαέλα’ και εγώ απαντούσα το γνωστό ” σήμερα είναι Τετάρτη, η Ραφαέλα θα έρθει την Κυριακή. Θα πρέπει να περάσει, η Πέμπτη, η Παρασκευή, το Σάββατο και μετά ποιος θα έρθει???

Ήρθε τελικά η Κυριακή…χαρά, αγκαλιές η Ελευθερία στη φίλη της. Κοιμήθηκε και στο σπίτι μας η Ραφαέλα το μεσημέρι και η χαρά της ανέβηκε στα ύψη. Περάσαμε πολύ ωραία μικροί και μεγάλοι!

Μετά από 5 ημέρες….
Καθώς την έντυνα της λέω:
– Ελευθερία, θέλεις να μάθουμε τις ημέρες της εβδομάδας!
– Ναι!
– Δευτέρα, πες και εσύ Δευτέρα!
– Ετέρα!
– Τρίτη, πες και εσύ Τρίτη!
– Τίτη!
– Μετά? ποια μέρα είναι ξέρεις?
– Ρ α φ α έ λ α!!!!

Γιορτινές αναμνήσεις…με τα μάτια της Ελευθερίας!

Ένας ολόκληρος χρόνος τελείωσε κι ένας νέος αρχίζει που τον υποδεχόμαστε πάντα, παρέα με αγαπημένα μας πρόσωπα!
Τον αποχαιρετάμε με τις καλύτερες αναμνήσεις και ξεκινάμε να δημιουργούμε καινούρια σχέδια ακόμα καλύτερα από τα προηγούμενα!

Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά είναι οι αγαπημένες γιορτές όλων των παιδιών!

Τι θα θυμάται άραγε η Ελευθερία από αυτές τις γιορτές; Πολύ θα ήθελα να μπορούσε να μου περιγράψει τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια και να την άκουγα με απόλυτη προσήλωση….αλλά θα κάνω μια προσπάθεια να μπω στο μαγικό κόσμο του παιδιού και να δω με τα δικά της μάτια!

Ελευθερία
Σίγουρα θα θυμάται την ημέρα που στολίσαμε το δέντρο μας και φτιάξαμε το μπισκοτόσπιτο. Η χαρά της εκείνη την μέρα δεν περιγράφεται με λόγια!

Νομίζω, ότι θα θυμάται τις Χριστουγεννιάτικες μελωδίες που κάθε μέρα γέμιζαν το σπίτι μας! Η συχνότητα ήταν συντονισμένη μόνιμα στο Χριστουγεννιάτικο σταθμό και έπαιζε σχεδόν καθημερινά πρωί – βράδυ!

Σοκολατομπισκότα
Είμαι σίγουρη ότι δεν θα ξεχάσει με τίποτα τις μπισκοτένιες μυρωδιές και γεύσεις….τα σοκολατομπισκότα που φτιάξαμε μαζί, τα μελομακάρονα που όπως κάθε χρόνο τα έφτιαξα μαζί με την αγαπημένη μου φίλη Κατερίνα και η Ελευθερία ήταν ο καλύτερος μας βοηθός, την μπουγάτσα που αν την άφηνα σίγουρα θα έτρωγε όλο το ταψί!
Γιορτές ήταν και την αφήσαμε να φάει κατιτίς παραπάνω :)

Για τα μελομακάρονα σας έχω και ατάκα από τον Γιώργο!
Τον είδα να μασουλάει κάτι:
– Γιώργο, τι τρως??
– Εεεεε τίποτα!
– Μου μυρίζεις μελομακάρονο!
– Δεν είναι μελομακάρονο, είναι μια Χριστουγεννιάτικη τσίχλα με γεύση μελομακάρονο!

Σαν παιδάκι και αυτή, θα θυμάται τα πολύτιμα δώρα που πήρε από αγαπημένους συγγενείς και φίλους! Νομίζω το συναίσθημα αυτό είναι μαγικό για όλα τα παιδιά του κόσμου αλλά ακόμα ποιο μαγικό και όμορφο ήταν όταν και η ίδια μοίρασε στους δικούς της μικρούς φίλους και συγγενείς Χριστουγεννιάτικες καρτούλες που ζωγράφισε η ίδια! Τις μοίραζε περήφανη….

Θα ήθελα να θυμάται τα λίγα τρόφιμα που δώσαμε σε μια φτωχή οικογένεια μέσα από το GIVE. Νιώθεις κάτι ωραίο όταν βοηθάς ανθρώπους που το έχουν πραγματικά ανάγκη και είναι σημαντικό να μαθαίνουν να βοηθάνε από μικρά παιδιά.

Μέσα σε όλες τις εικόνες, όταν βλέπω με τα μάτια τις Ελευθερίας, θυμάμαι τα κάλαντα που μας έλεγαν τα παιδάκια και η Ελευθερία τους έδινε μπισκότα, θυμάμαι τις επισκέψεις στον παππού και την γιαγιά της Ελευθερίας, τις επισκέψεις στους θείους, στις θείες και τα ξαδέρφια της, τις βόλτες στο στολισμένο Ηράκλειο με την μαμά και τον μπαμπά, τα Χριστουγεννιάτικα παραμύθια, την μαμά που ντύθηκε Άγιος Βασίλης, τις Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις, το γράμμα για τον Άγιο Βασίλη και πολλά άλλα.

Μαμά - Άγιος Βασίλης

Μαμά – Άγιος Βασίλης

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Χρόνια τώρα κάθε Χριστούγεννα μεσημέρι όλη η οικογένεια του άντρα μου μαζεύονται σε μια από τις αγαπημένες του θείες, την θεία Γκελιώ (Βαγγελιώ)!

Τα τελευταία 4 χρόνια βρίσκομαι και εγώ μαζί τους και απολαμβάνω οικογενειακές στιγμές, πειράζει ο ένας τον άλλο, μοιραζόμαστε ατάκες χρόνων που έχουν γράψει ιστορία και έχουν γίνει πλέον οικογενειακό κειμήλιο και τις λέμε ξανά και ξανά αλλά κάθε φορά είναι σαν να τις ακούμε για πρώτη φορά και κυλάει η μέρα χαρούμενα.

Αυτή την οικογενειακή ζεστασιά θα την ένιωσε η Ελευθερία τα Χριστούγεννα αλλά και την Πρωτοχρονιά που αλλάξαμε χρόνο στον θείο και στη θεία μαζί με τον παππού, τον ξάδερφό της και άλλους αγαπημένους συγγενείς.

Το τζάκι πρέπει να έκαψε πολλά ξύλα εκείνη την μέρα, το τραπέζι ήταν συνέχεια στρωμένο, αράζαμε στον καναπέ, κουβεντιάζαμε, παίζαμε επιτραπέζια παιχνίδια με τα πιτσιρίκια και επειδή τα φαγητά και τα γλυκά έπρεπε να τελειώσουν συνεχίσαμε και την επόμενη μέρα!

Η Ελευθερία τριγυρνούσε μέσα στο σπίτι και πήγαινε από την αγκαλιά του παππού στην αγκαλιά της μαμάς και μόλις κουραζόταν κοιμόταν ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΣ στο κρεβάτι του ξαδέρφου της. Της φαινόταν διαφορετικό από την κούνια της και μάλλον ένιωθε ‘μεγάλη’ αφού ήταν κρεβάτι για μεγάλα παιδιά και χωρίς κάγκελο.

Πέρσι, ήταν η πρώτη Πρωτοχρονιά για την Ελευθερία και είχε κερδίσει το φλουρί. Φέτος ο ‘τυχερός’ ήταν ο ξάδερφό της, (εντάξει βοήθησε λίγο και ο μπαμπάς του που τελικά καλά το έκανε), ήταν τόσο χαρούμενος που το φώναζε συνέχεια, κρατούσε το φλουρί στα χέρια του και δεν το άφηνε, σίγουρα πρέπει να κοιμήθηκε αγκαλιά με το φλουρί!

Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, λίγο πριν φύγουμε από το σπίτι μας δεν ξεχάσαμε να αφήσουμε τα μπισκότα και το γάλα κάτω από το δέντρο για τον Άγιο Βασίλη. Το πρωί της Πρωτοχρονιάς, είχαν μείνει κάτι ψίχουλα στο πιάτο και το γάλα το είχε πιει όλο ο Βασίλης (όπως τον λέει η Ελευθερία).Άνοιξε το δώρο με μεγάλη αγωνία αν και ήξερε τι είναι γιατί η ίδια το είχε ζητήσει. Ένα νινί μαζί με το καροτσάκι του! Όλη μέρα το πάει βόλτα μέσα στο σπίτι, του δίνει γάλα, το κάνει μπάνιο και όλα τα σχετικά :)

Η ημέρα των Φώτων είναι αφιερωμένη στο νονό και την νονά! Μαζί περάσαμε πέρσι όλη την ημέρα και ελπίζουμε να γίνει ένα γλυκό έθιμο και αυτό για τα επόμενα χρόνια που θα ακολουθήσουν.

Μέσα στις γιορτινές αναμνήσεις είναι και η γιορτή της Ελευθερίας που ήταν στις 15 Δεκεμβρίου αλλά θα γράψω άλλο post αφιερωμένο στο συγκεκριμένο Σαββατοκύριακο.

Είναι τόσες πολλές, όμορφες και γλυκές αυτές οι γιορτινές στιγμές που είναι αδύνατον να τις γράψω όλες.Τα Χριστούγεννα είναι τόσο σημαντικά για τα παιδιά αλλά και μια ευκαιρία για τους μεγάλους να αφήσουμε την καθημερινότητα στην άκρη, να περάσουμε περισσότερες ώρες με τα παιδιά μας και την οικογένεια μας, να θέσουμε νέους στόχους, όνειρα και ευχές για την νέα χρονιά.

Καλή χρονιά σε όλους τους μικρούς και μεγάλους φίλους, με ΥΓΕΙΑ και πολλά πολλά χαμόγελα!