Bye bye καλοκαίρι, welcome χειμώνα!

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, ένιωσα ότι χωρίστηκε σε 2 διαφορετικές εποχές!

Το Σάββατο ήταν το καλοκαίρι και απολαύσαμε “φουλ” οικογενειακές στιγμές, με την σκέψη ότι θα πρέπει να το αποχαιρετίσουμε! Μαζί με αγαπημένους φίλους, ρουφήξαμε το τελευταίο ιώδιο της θάλασσας για να έχουμε απόθεμα για το χειμώνα!!!

Παίξαμε στα ατίθασα κύματα και κάναμε βουτιές για να καθαρίσουν τα έσω μας! Φάγαμε την τελευταία άμμο :) και σκάψαμε με την τσουγκράνα…

Η μικρούλα έψαχνε με μεγάλη αγωνία, για τους τελευταίους κρυμμένους θησαυρούς της θάλασσας!

Δεν μας έφτασε όμως η θάλασσα, θέλαμε και άλλη φύση! Πήγαμε στο εξοχικό για μια γρήγορη βόλτα!

Κόψαμε λουλούδια για να γεμίσουμε τα βάζα μας και να φέρουμε την χαρά στο σπίτι μας!

Κόψαμε τα φρουτάκια μας και μυρίσαμε τη λεμονιά και την μανταρινιά που περήφανες προσφέρουν πολύτιμους καρπούς!

Είναι τόσο απλά όλα αυτά να τα ζήσει ένα παιδί, αλλά και τόσο σημαντικά για την ζωή του! Εικόνες και στιγμές που σε ηρεμούν, σε κάνουν χαρούμενο και ευτυχισμένο!

Λωτός

Η φύση είναι εκεί έξω και εμείς πρέπει να τη δείξουμε στα παιδιά μας από κοντά!

Ροδιά

Έτσι αποχαιρετίσαμε το καλοκαίρι! Ο στόχος του καλοκαιριού επιτεύχθηκε!! Bye bye καλοκαίρι…..

Την Κυριακή ήταν ο χειμώνας, και τον υποδεχτήκαμε με πικ νικ στο δάσος, με άλλους αγαπημένους φίλους, όταν ο λύκος δεν ήταν εκεί.

Λύκε, λύκε είσαι εκεί?

Φτιάξαμε το δικό μας παραμύθι, με πρωταγωνίστριες 2 Κοκκινοσκουφίτσες….

Μια φορά και έναν καιρό… οι Κοκκινοσκουφίτσες περπατούσαν εις το δάσος όταν ο λύκος δεν ήταν εκεί….

για να μαζέψουν κουκουνάρια, πευκοβελόνες και ξυλαράκια….. να τα δώσουν στη μαμά τους!

Ξαφνικά άκουσαν έναν περίεργο θόρυβο και έτρεξαν να κρυφτούν από τον κακό το λύκο…..

Τελικά όμως, όταν διαπίστωσαν ότι ήταν ο ήχος της ψιλής βροχούλας και το θρόϊσμα των φύλλων, κυλίστηκαν χαρούμενες στο έδαφος….και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!

Κοκκινοσκουφίτσες…… τέλος τα παραμύθια γιατί πεινάσαμε κιόλας ε!

Στόχος του χειμώνα….? Πολλές παραμυθένιες εκδρομές….! Για να δούμε! ;)

Καλό χειμώνα αγαπημένοι μου….ζήστε το δικό σας παραμύθι!!!

Δυο βουρτσίσματα την ημέρα, την τερηδόνα κάνουν πέρα!

Ποια μαμά δεν την έχει απασχολήσει αυτό το θέμα?

Η Ελευθερία βουρτσίζει δοντάκια

Είναι μια μάχη για την οποία αγωνιζόμαστε καθημερινά και μάλιστα 2 φορές την ημέρα! Αν και είναι τόσο απλό να φροντίζουν τα δοντάκια τους, για κάποια παιδιά είναι σαν να τους δίνεις να φάνε φακές! :)

Φακές Mamaggelas

Σίγουρα, είναι πολύ μικρά για να καταλάβουν πραγματικά τη ζημιά που προκαλούν με το να μην θέλουν να βουρτσίζουν τα δόντια τους καθημερινά, αλλά αυτό είναι ένα πρόβλημα για εμάς τους γονείς που από μόνο του δεν μπορεί να λυθεί και το αποτέλεσμα θα ήταν άδικο για τα παιδιά (ένα στόμα γεμάτο τερηδόνα ή συχνές επισκέψεις στον οδοντίατρο).

Ευτυχώς, υπάρχουν δοκιμασμένες συμβουλές και κόλπα που θα βοηθήσουν τα μικρά μας να αποκτήσουν ένα χολιγουντιανό χαμόγελο με μαργαριταρένια δόντια!

Θα πρέπει να τους δώσουμε επιλογές, αφήνοντας τα παιδιά μας να είναι μέρος της διαδικασίας λήψης αποφάσεων. Θα πρέπει να τα αφήσουμε να διαλέξουν όποια οδοντόβουρτσα θέλουν – τον Μίκυ ή τον Σνούπυ! Καλό είναι να τα ρωτήσουμε αν θέλουν να τα βοηθήσουμε να βουρτσίσουν τα δόντια τους ή αν θέλουν να τα βουρτσίσουν μόνα τους.

Η κόρη μου λατρεύει την ρουτίνα! Ας βάλουμε το βούρτσισμα των δοντιών στη καθημερινή ρουτίνα του παιδιού μας. Φτιάξτε την ρουτίνα τους έτσι ώστε η τελική δραστηριότητα να είναι κάτι που τα παιδιά σας θέλουν πραγματικά να κάνουν.

Για παράδειγμα μπορούμε να πούμε στα παιδιά μας ‘ όταν βουρτσίσεις τα δοντάκια, θα πλύνεις τα χεράκια και το πρόσωπό, θα βάλεις πιτζάμες (όλα αυτά με την βοήθεια σας ή μόνο του, ανάλογα με την ηλικία) και τότε μπορούμε να διαβάσουμε ένα παραμυθάκι’, αλλά να θυμόμαστε τον ύπνο ε? Φώτα κλείνουν στις 20:30!

Στη πρωινή ρουτίνα, όταν φάνε το πρωινό τους και πλύνουν τα δοντάκια τους τότε θα παίξετε λίγο μαζί το αγαπημένο του παιχνίδι. Πάντα ή μέθοδος “όταν – τότε” έχει αποτελέσματα “win – win”!

Κατά καιρούς έχουμε δοκιμάσει και άλλα κόλπα, αλλά η ρουτίνα νομίζω είναι αυτή που τελικά βοηθάει περισσότερο. Σας προτείνω όμως να δοκιμάσετε να αφήσετε το παιδί σας να βουρτσίσει τα δόντια σας, ενώ εσείς την ίδια στιγμή βουρτσίζετε τα δικά του. Ή να πάρει μαζί του το αγαπημένο του κουκλάκι για να του βουρτσίσει τα δόντια. Ακόμα και τα σχετικά παραμυθάκια για βούρτσισμα και υγιεινή δοντιών σίγουρα μας έχουν βοηθήσει πολύ.

Τώρα τελευταία, δέχεται να κάθεται μόνο αν για κάθε κίνηση, της κάνω και έναν ήχο από κάποιο ζωάκι κοκοκοκο, παπαπαπα, μμμμμμμμμ, μπεεεεε….. Ελπίζω να μην φτάσει στα 18 και να θέλει να ακούει αγελάδες και προβατάκια. ;)

Κάτι απ’ όλα τα παραπάνω, θα ταιριάζει στο δικό σας παιδί, αλλά αν πάλι αυτό αρνείται εντελώς να βουρτσίσει τα δόντια του, θα πρέπει τουλάχιστον να προσέξετε την διατροφή του!

Αν προσπαθήσουμε να διασφαλίσουμε στα παιδιά μας σωστές συνήθειες στοματικής υγιεινής από τώρα, είναι σαν να τους υποσχόμαστε ένα υγιές λευκό χαμόγελο για τα επόμενα χρόνια!

Ελπίζω όλα τα παραπάνω να σας φανούν χρήσιμα. Περιμένω τα σχόλιά σας για τα κόλπα που έχετε δοκιμάσει εσείς, για να αποκτήσει το μικρό σας, μαργαριταρένιο χαμόγελο!

Νονός με τα όλα του! Νόναρος!

Και ξαφνικά βρήκα τον χρόνο και τη διάθεση που έψαχνα και χαμογελώ…και τολμώ να πω πως συγκινούμαι, επειδή θα σας γράψω για ένα ξεχωριστό άνθρωπο σε αυτό εδώ το post! Μιλάω για αυτόν που θα παίξει ουσιαστικό ρόλο στη ζωή του παιδιού μας αλλά έχει ήδη σημαδέψει την δική μου και του Γιώργου με τις καλύτερες αναμνήσεις!

Αν και είναι ένας άνθρωπος με πολλούς ρόλους για την οικογένεια μας, πάντα επικρατεί αυτός με τις πιο δυνατές ηθικές αξίες και μιλώ για τον ρόλο του  ‘νονού’ της Ελευθερίας! Αλλά εκτός από νονός της κόρης μας, είναι και αδερφός μου, είναι και συνεργάτης μου, είναι και κολλητός φίλος του άντρα μου.

Πιστεύω με όλη μου την δύναμη, ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό να έχεις αξιόλογους ανθρώπους δίπλα σου, οι οποίοι μπορεί να σου καθορίσουν τις αποφάσεις σου για τα βήματα και την πορεία της ζωή σου. Νιώθω τυχερή γιατί ο αδερφός μου, βρισκόταν εκεί δίπλα μου και απλόχερα μου προσέφερε τις γνώσεις του και τις απόψεις του στα σημαντικότερα βήματα της ζωής μου, χωρίς καν να το έχει συνειδητοποιήσει.

Ας σταθώ όμως στον ρόλο του νονού, που για μένα νονός όλα αυτά τα χρόνια σήμαινε μια φιγούρα ανύπαρκτη. Ίσως οι συγκυρίες τότε να ήταν διαφορετικές από την σημερινή εποχή και να μην έδιναν τη βαρύτητα που της αρμόζει. Αντιθέτως, ο άντρας μου είχε και έχει ακόμα τον καλύτερο νονό του κόσμου! (μαζί με τον νονό της Ελευθερίας ;)

Δεν είναι η αξία των δώρων που κάνει το νονό σημαντικό μέσα στο μυαλό του παιδιού. Όλες οι μανούλες έχουμε αντιληφθεί ότι τα παιδιά μας μπορεί να χαρούν με κάτι τόσο δα μικρό και ασήμαντο και να ασχολούνται με αυτό αμέτρητες ώρες.

Είναι η αγάπη του και η γενναιοδωρία των συναισθημάτων του προς το παιδί μας που τον κάνει σημαντικό, είναι η προσωπικότητα και η ποιότητα του χαρακτήρα του, η παρουσία του για να ακούσει τα προβλήματα και τις ανησυχίες όταν το πλασματάκι μας θα το έχει ανάγκη, αυτός που θα κάτσει στο πάτωμα και θα παίξει με το παιδί μας, θα του τραγουδήσει και θα χαρεί με την χαρά του, που θα το αγκαλιάσει με τόση αγάπη σαν να ήταν δικό του. Αυτός είναι ο νονός της Ελευθερίας, νονός με τα όλα του! Νόναρος!!

Η επιλογή πνευματικού γονέα, σίγουρα δεν είναι εύκολη υπόθεση για τους νέους γονείς διότι είναι μια σχέση ζωής για εμάς και το παιδί μας! Για εμένα και τον Γιώργο, δεν υπήρχε δεύτερη σκέψη, ήρθε αυθόρμητα και έβγαινε πραγματικά από καρδιάς!

Διαβάζοντας από την αρχή αυτά που έχω γράψει, νιώθω πως δεν μου φτάνουν και θέλω να γράψω κι άλλα…… αλλά ας σταματήσω με αυτό εδώ: Το παιδάκι σας αξίζει τον καλύτερο Νόναρο του κόσμου όλου !

Υ.Γ Η αμυγδαλιά στη φωτογραφία, είναι αγαπημένο λουλούδι του νονού!

Photo by pizzodisevo

Ανακαλύπτω τη ζωή, μέσα από την Ελευθερία μου ;)

Όταν έγραφα αυτό το post άκουγα αυτό το τραγούδι ξανά και ξανά.

Ακούστε την μελωδία και εσείς! Μια μελωδία που σε ταξιδεύει που σε κάνει να σκέφτεσαι όλες τις ωραίες στιγμές της ζωή σου, που σε κάνει να θέλεις να γράψεις…

ΠεταλούδαΟι ωραίες στιγμές είναι άπειρες και απλά πρέπει να απλώσουμε το χέρι και να τις φτάσουμε, να τις αρπάξουμε! Με ωραίες στιγμές θέλω να ξεκινήσω και να συνεχίσω αυτό το blog!

Τους λόγους που γράφω αυτό το blog θα τους δείτε εδώ αλλά θα ήθελα να αναφερθώ στον άνθρωπο που με ενέπνευσε να το ξεκινήσω και να παραδειγματιστώ. Το motto της είναι  ‘Η ζωή είναι πιο διασκεδαστική όταν τη μοιράζεσαι…’ και το υποστηρίζει σε κάθε της βήμα! Για όσους την παρακολουθούν θα γνωρίζουν ότι αναφέρομαι στην Άσπα.

Σε κάποια επικοινωνία μας, της ανέφερα: θέλω πολύ να κάνω ένα “μπλοκ” αλλά ίσως έχω πειστεί ότι πρέπει να μεγαλώσει λίγο η Ελευθερίτσα (είναι 15 μηνών) ή μήπως είναι θέμα απόφασης?

Και η αυθόρμητη “διασκεδαστική όταν την μοιράζεσαι” απάντηση της ήταν: Θα χαρώ πολύ να σε δω να ξεκινάς το δικό σου “μπλοκ”. Θα δεις δε θα το μετανιώσεις! Εγώ το άρχισα όταν ήταν λίγο μεγαλύτερα τα κορίτσια μου από την κόρη σου, αλλά μακάρι να το είχα αρχίσει νωρίτερα. Είμαι εδώ για οτιδήποτε βοήθεια θελήσεις!

Και μετά από 5 μήνες είμαι και εγώ εδώ για να της πω ένα μεγάλο ευχαριστώ, Άσπα!

Οι ωραίες στιγμές για εμένα υπάρχουν στο μυαλό μου και είναι εικόνες από την παιδική μου ηλικία έως και σήμερα. Αλλά η ευτυχία μας χτύπησε την πόρτα εμένα και του άντρα μου πριν 2,5 χρόνια, όταν άρχισε το πρώτο σημάδι της εγκυμοσύνης μου, να μας ξεκλειδώνει τα καλά κρυμμένα συναισθήματα που υπήρχαν μέσα μας και κοιταχτήκαμε στα μάτια και σκεφτήκαμε ‘μα καλά που ήταν τόσο καιρό τα άτιμα και δεν έβγαιναν ε?, μα τώρα θα μείνετε εδώ και θα μείνετε για ΠΑΝΤΑ!’

Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα να ανακαλύψεις στη ζωή, και εμείς απλά κάνουμε τις επιλογές μας, αυτές τις επιλογές που μας κάνουν να νιώθουμε καλύτερα και πιο ευτυχισμένους.

Εγώ επέλεξα να ανακαλύψω την ζωή, μέσα από την Ελευθερία μου ;)
[photo by CubaGallery]